Δύσκολα παραμένουν τα πράγματα για τους πιστούς που έχουν την απρονοησία να υποκύψουν στον πάντοτε ελλοχεύοντα πειρασμό και να διαπράξουν κάποιο ερωτικό αμάρτημα. Εξαιρετικά λεπτομερείς, οι σχετικές διατάξεις του εκκλησιαστικού ποινικού δικαίου προβλέπουν με σαφήνεια την επιβαλλόμενη τιμωρία του. Έχουμε και λέμε:
Η εκτός γάμου συνουσία, με άλλα λόγια οι προγαμιαίες σχέσεις, συνιστούν το κανονικό αδίκημα της πορνείας. Ο άνδρας που διαπράττει το αδίκημα χαρακτηρίζεται πόρνος και η γυναίκα πόρνη. Προσβάλλοντας την ιερότητα της επιτρεπόμενης στο πλαίσιο του γάμου σαρκικής συνομιλίας των δύο φύλων, η πορνεία επισύρει διαφορετική τιμωρία για ιερείς και λαϊκούς. Συγκεκριμένα, ο ιερέας που υποπίπτει στο αμάρτημα της πορνείας καθαιρείται. Πρεσβύτερος ή διάκονος που φίλησε γυναίκα ("δους εμπαθές φίλημα") και μίανε τα χείλη του ("εν χείλεσι μιανθείς") τιμωρείται με αργία, η διάρκεια της οποίας καθορίζεται κατά περίπτωση. Καθαίρεση περιμένει, αντιθέτως, τον κληρικό που προχωρά την ανήθικη πράξη πέραν του φιλήματος, καθώς και εκείνον που χρησιμοποιεί τα χείλη του για να προβεί σε ακόλαστη πράξη με γυναίκα. Καθαιρείται επίσης και ο έγγαμος υποδιάκονος, αν αποκαλυφθεί ότι συνουσιάστηκε με τη γυναίκα του πριν από το γάμο. Μοναχός ή μοναχή που διέπραξε το αδίκημα της πορνείας τιμωρείται με απλό αφορισμό επτά ετών και δεν κατατάσσεται ποτέ στον κλήρο. Απλός αφορισμός περιμένει και τον λαϊκό που θα υποπέσει στο αδίκημα της πορνείας. Η ποινή αυτή κυμαίνεται μεταξύ επτά και εννέα ετών και μπορεί να αυξομειωθεί ανάλογα με τη μεταμέλεια του αμαρτωλού. Αν το αδίκημα διεπράχθη με ετερόθρησκο ή ετερόδοξο, η ποινή ανέρχεται σε τρία χρόνια, τα οποία πρέπει να περάσουν με ξηροφαγία (μετά την ένατη ημέρα) και με διακόσιες γονυκλισίες ημερησίως!!!!!(ωραία ασκηση). Η ίδια ποινή, αλλά με τριακόσιες γονυκλισίες, επιβάλλεται και στη γυναίκα που εκπορνεύτηκε με ευνούχο. Μια μέτρια ποινή επιβάλλεται επίσης σε εκείνον που αποφάσισε να υποπέσει στο αμάρτημα της πορνείας, αλλά εμποδίστηκε από εξωτερικά γεγονότα και από την επέμβαση της Θείας Χάριτος?????(κοινως δεν του εκατσε). "Φρικτή αμαρτία" χαρακτηρίζει το εκκλησιαστικό ποινικό δίκαιο την ανδρική ομοφυλοφιλία(κοιτα ποιοι μιλανε για ομοφυλοφιλια!!!!!) ("ύβρις κατά της Δημιουργίας και εξευτελισμός της ανθρωπίνης υποστάσεως και αξιοπρεπείας") και την τιμωρεί με ιδιαίτερη αυστηρότητα. Οι γυναίκες που υποπίπτουν στο αμάρτημα της ομοφυλοφιλίας τιμωρούνται όπως οι μοιχαλίδες, αν είναι έγγαμες, και όπως οι πόρνες εφόσον είναι άγαμες. Αφορισμός οκτώ ετών, ξηροφαγία και διακόσιες γονυκλισίες ημερησίως προβλέπονται εξάλλου και για τους συζύγους που "ασελγαίνουν παρά φύσιν επ' αλλήλων". Οι ονειρώξεις απαγορεύονται ρητά από το εκκλησιαστικό δίκαιο, εκτός κι αν οφείλονται σε νόσο ή άλλη φυσική αιτία. Αν αιτία της είναι η "βραδινή οινοποσία, η πολυφαγία ή ο πονηρός λογισμός", η ονείρωξη θεωρείται ότι έχει εξασφαλίσει τη συγκατάθεση του ενδιαφερομένου, ο οποίος ως εκ τούτου οφείλει να τιμωρηθεί με απομάκρυνση από την κοινωνία των πιστών για μία ημέρα, να ψάλει τον Ν' Ψαλμό και να τελέσει 49!!!!!!(περιεργο νουμερο) γονυκλισίες. Σοβαρότερα είναι τα πράγματα στην περίπτωση του αυνανισμού. Αν ένας κληρικός προκαλέσει την έκκριση του σπέρματός του με αυτόν τον τρόπο, τιμωρείται με αργία ενός έτους. Φτάνει, βέβαια, να κόψει τη συνήθειά του: αν την ασκεί κατ' εξακολούθηση, τότε καθαιρείται. Αν ο αυνανιζόμενος είναι λαϊκός ή μοναχός, τότε τιμωρείται με απλό αφορισμό σαράντα ημερών, τις οποίες πρέπει να περάσει με ξηροφαγία και εκατό γονυκλισίες ημερησίως. Διπλάσια ως προς τις ημέρες του αφορισμού και της ξηροφαγίας, αλλά ίδια ως προς τον αριθμό των γονυκλισιών, είναι τέλος η τιμωρία εκείνου που συμμετείχε σε αμοιβαίο αυνανισμό ("διπλήν εργαζόμενος την μαλακίαν"). (Πηγή: Π. Παναγιωτάκου, "Σύστημα του Εκκλησιαστικού Δικαίου κατά την εν Ελλάδι ισχύν αυτού", τόμος τρίτος, "Το Ποινικόν Δίκαιον της Εκκλησίας", Αθήνα 1962, σ. 585-622.) |
Παράδειγμα προς μίμησιν για κάθε χριστιανό! Όμως, η βουτιά στο κενό δεν ενδείκνυται μόνο για τη διάσωση των πάνσεπτων οστών, αλλά και... για την αποφυγή του σεξ!!
Μου(ΠΑΙΣΙΟΣ) είχε διηγηθή ο Γερο-Αυγουστίνος : Είχε πάει σαν αρχάριος σε ένα Μοναστήρι στην Ρωσία, στην πατρίδα του. Εκεί ήταν όλοι σχεδόν γεροντάκια και έστειλαν αυτόν ως διακονητή, για να βοηθάη έναν υπάλληλο της Μονής στο ψάρεμα, γιατί η Μονή συντηρείτο από την αλιεία. Μια μέρα λοιπόν ήρθε η κόρη του υπαλλήλου και είπε στον πατέρα της να πάη γρήγορα στο σπίτι για μια επείγουσα δουλειά και κάθησε εκείνη να βοηθήση.
Ο πειρασμός όμως την είχε κυριεύσει την ταλαίπωρη και, χωρίς να σκεφθή, όρμισε επάνω στον δόκιμο με αμαρτωλές διαθέσεις. Εκείνη την στιγμή τα έχασε ο Αντώνιος -αυτό ήταν το κατά κόσμον όνομά του-, γιατί ήταν ξαφνικό. Έκανε τον σταυρό του και είπε: «Χριστέ μου, καλύτερα να πνιγώ παρά να αμαρτήσω» και πετάχτηκε από την όχθη μέσα στο βαθύ ποτάμι!
Αλλά ο Καλός Θεός βλέποντας τον μεγάλο ηρωισμό του αγνού νέου, που ενήργησε σαν νέος Άγιος Μαρτινιανός, για να διατηρηθή αγνός, τον κράτησε επάνω στο νερό, χωρίς καν να βραχή! «Ενώ πετάχθηκα, μου έλεγε, με το κεφάλι κάτω, δεν κατάλαβα πώς βρέθηκα όρθιος επάνω στο νερό, χωρίς να βραχούν ούτε τα ρούχα μου!»
Δύσκολα παραμένουν τα πράγματα για τους πιστούς που έχουν την απρονοησία να υποκύψουν στον πάντοτε ελλοχεύοντα πειρασμό και να διαπράξουν
δικαιοπολις πελασγος