Βαφτίσαμε τη σχολή που φτιάξαμε, σχολη της πραγματικότητας του φανταστικού. Δεν ειχε ομως να κανει με εννοιες που απτονται μονο στη σφαιρα της φαντασίας ή στυλ μπαροκ ή ενα εξωτικο διανοουμενισμο. Δεν ειχαμε την προθεση να <<ζωγραφισουμε>> ενα γραφικό κόσμο. <<Ο ταξιδιωτης πεφτει νεκρος, χτυπημενος απο τη γραφικοτητα του τοπιου>>, ελέγε ο Μαξ Ζακομπ. Δεν θελαμε να απομακρυνθουμε και να μεινουμε στα <<προαστια>> της πραγματικοτητας, αντιθετα να εγκατασταθουμε στο κεντρο της. Πιστευουμε πως μονο αν βρισκεσαι στο κεντρο της πραγματικοτητας μπορει ο νους σου να ανακαλυψει το φανταστικο αθεατο μικροκοσμο και μακροκοσμο. Ενα φανταστικο που δεν σε προσκαλει στην εισβολη, αλλα σε μια βαθυτερη συναινεση.

Απο ελλειψη φαντασιας ειναι που οι συγγραφεις και οι καλλιτεχνες ψαχνουν να βρουν το φανταστικο μακρυα απο την πραγματικοτητα. Μ΄αυτον τον τροπο παραγουν μονο υποπροιοντα. Το φανταστικο, οπως και αλλα πολυτιμα πραγματα, πρεπει να ειναι γατζωμενο στη γη και το πραγματικο. Η πηγαια φαντασια ειναι κατι διαφορετικο απο τη φυγη προς το μη πραγματικο. <<Κανενας αλλος τομεας γνωσης ή σκεψης δεν εχει τοση πλαστικοτητα οσο η φαντασια. Μοναχα αυτη κολυμπαει σ΄ολα τα νερα>>.

Οριζουν συνηθως της εννοια του φανταστικου σαν εναν βιασμο των νομων της φυσης, σαν μια δυναμη μαγικη που μπορει να εξαφανισει την εννοια του αδυνατου. Εμεις δεν πρεσβευουμε καθολου αυτην την αποψη . Το φανταστικο ειναι μια δηλωση οτι οι νομοι της φυσης  υπαρχουν και λειτουργουν μεσα στο συμπαν. Ειναι η εντυπωση που σου δινει η επαφη με μια πραγματικοτητα που δεν την βλεπεις μεσα απο το πεπλο της διανοητικης υπνωσης, απο τις συνηθειες, τις προκαταληψεις και τον κομφορμισμο.

Μεσα στον κοσμικο χωρο(η μοντερνα φυσικη μας το λεει) μονο το φανταστικο εχει την τυχη να ειναι αληθινο...

ΟΙ συγχρονες επιστημες μας μαθαινουν πως πισω απο τον ορατο μικροκοσμο, υπαρχει ο αορατος μακροκοσμος. Ενα τραπεζι, μια καρεκλα, ο εναστρος ουρανος ειναι στην πραγματικοτητα πολυ διαφορετικα  απ' οτι τα βλεπουμε: υπαρχουν πισω απο ολα αυτα συστηματα περιστροφης , διαφορα ειδη ενεργειας κ.λπ.

"Η Αυγη Των Μαγων" .. Παουελς-Μπερζιε