Μία ιστορία ενός μικρού τυράννου για… δύο μεγάλους πολεμιστές!




.
Χ ρονισμός:
Η πόρτα του φράγματος.

Δον Χουάν:
Θα σου πω την ιστορία του δικού μου μικρού τυράννου,
Είπε ο Δον Χουάν στον Καστανέντα.
Θα σου πως πώς συνάντησα ένα μεγάλο τύραννο και την αλληλουχία των γεγονότων.
Η δοκιμασία άρχισε όταν ήμουν περίπου 20 χρονών και δούλευα σε ένα εργοστάσιο ζάχαρης.
Με πλησίασε ο επιστάτης και ΄ρώτησε αν ήθελα να δουλέψει στην φάρμα κάποιου μεγάλου αφεντικού ,ρωτώντας με και για την οικογενειακή μου κατάσταση.
Η απάντηση του Δον Χουάν ότι δεν είχε κανένα τον ευχαρίστησε ιδιαίτερα και μέσω μιας γυναίκας που είχε τον ρόλο του μεσάζοντος,
Παρουσιάστηκε στον νέο του αφεντικό και τον αρχιεργάτη της φόρμας.
Ο τρόπος που μιλούσε και φερόταν αυτός ο άνθρωπος ήταν τρομακτικός και ο Δον Ζουάν κατάλαβε ότι έπρεπε να φύγει αμέσως.
Αλλά ήταν πια αργά.
Ο τεράστιος επιστάτης τον σταμάτησε με ένα όπλο και του είπε:
Δεν πρόκειται να φύγεις από εδώ μέσα ζωντανός και κανείς δεν θα ενδιαφερθεί για σένα.
Ήρθες για να δουλέψεις μέχρι να σέρνεσαι και να μη το ξεχνάς.
Τον έσπρωξε με ένα γκλομπ και τον οδήγησε στο πλάι του σπιτιού.
Του δήλωσε ότι θα δούλευε μέχρι το βράδυ, από τον πρωί, χωρίς διάλειμμα και αν προσπαθούσε να αποδράσει θα τον σκότωνε
Και θα έλεγε ότι θέλησε να δολοφονήσει το αφεντικό.
Η φάρμα ΄'έμοιαζε με κάστρο και γύρω-γύρω ήταν άντρες οπλισμένοι.
Τον πήγε με τις κλωτσιές στην κουζίνα γιατί δεν του άρεσε το περήφανο βλέμμα του και τον απείλησε ότι θα του κόψει τους ΄τένοντες αν δεν υπακούσει αμέσως.
Στην κουζίνα μια γριά του έφερε φαγητό , αλλά ήταν τόσο στεναχωρημένος που δεν μπορούσε να φάει.
Η μαγείρισσα τον συμβούλεψε να φάει για να αντέξει και να κρατήσει την δύναμη του είπε ότι πήρε την θέση ενός άλλου Ινδιάνου που είχε πεθάνει πρόσφατα.
Δούλεψε τρεις εβδομάδες.
Ο αγριάνθρωπος τον έβαζε να κάνει την πιο βαριά δουλειά.
Στην αρχή της κάθε ημέρας πίστευέ ότι θα ήταν η τελευταία του και η επιβίωση σήμαινε ότι θα έπρεπε να ξαναπεράσει την ίδια δοκιμασία.
Κατάλαβε ότι ήταν ξοφλημένος και οι δύο επιστάτες ήταν συνεννοημένοι
Να παίρνουν φτωχούς Ινδιάνους στην φάρμα και να τους αναγκάζουν να δουλεύουν μέχρι να πεθάνουν.
Θύμωσε τόσο πολύ που διέσχισε την αυλή ουρλιάζοντας και βγήκε τρέχοντας από την πόρτα.
Ο επιστάτης τον πυροβόλησε στο στήθος Έπεσε κάτω και τον παράτησε νομίζοντας ότι είναι νεκρός.
Εκεί τον βρήκε ο δάσκαλος του τον περιμάζεψε, τον εκπαίδευσε και πήγε ξανά πίσω να τον αντιμετωπίσει.
Αυτή την φορά τα πράγματα ήταν διαφορετικά.
Ο δάσκαλος του είχε εξηγήσει τι έπρεπε να κάνει για να αντιμετωπίσει αυτή την κατάσταση.
Το πρώτο να γίνει πολεμιστής.
Αυτό σημαίνει να αλλάξει τις απόψεις του για τον εαυτό του και τον κόσμιο γύρω του.
Στην συνέχεια να είναι ικανός για απόλυτη αυτοπειθαρχία και έλεγχο του εαυτού του.
Το τρίτο βήμα να αποκτηθεί η υπομονή και ο χρονισμός για να γίνει άνθρωπος της γνώσης.
Αυτά είναι χαρακτηριστικά εσωτερικής κατάστασης.
Ο πολεμιστής ασχολείται με τον εαυτό του όχι με εγωιστικό τρόπο
αλλά από άποψη συνεχούς εξέτασης του "είναι" του.
Το πρόβλημα των ανθρώπων όταν αντιμετωπίζουν μικρούς τυράννους είναι να μη έχουν στρατηγική.
Το άλλο είναι να παίρνουν τον εαυτό τους πολύ σοβαρά, πράγμα που επίσης κάνουν οι μικροί τύραννοι που έχουν μια ιδέα για τον εαυτό τους
ασυμμάζευτη.
Έτσι ακολούθησε την ίδια πορεία.
Πήγε στο ίδιο εργοστάσιο, κανείς δεν το θυμόνταν.
Του ξανακάνανε την ίδια πρόταση και πήγε στην φάρμα με τον ίδιο επιστάτη.
Μόλις έφθασε έτρεξε να ευχαριστήσει την κυρία του σπιτιού, που μάλλον δεν γνώριζε ακριβώς τι συνέβαινε ή δεν την ένοιαζε να γνωρίζει.
Ο επιστάτης έκανε ακριβώς τα ίδια αλλά έκανα ακριβώς ότι μου έλεγε χωρίς να δίνω δεκάρα για τον φόβο μου ή την υπερηφάνεια μου.
Το να κουρδίζεις το πνεύμα σου όταν κάποιος σε ταλαιπωρεί λέγεται έλεγχος..
Χαρτογράφησα το αδύνατα σημεία του και όλες τις ιδιοτροπίες του.
Το να μαζέψεις όλες αυτές τις πληροφορίες ενώ σε δέρνουν λέγεται πειθαρχία.
Ο επιστάτης ήταν ένα κάθαρμα.
Δεν είχε τίποτα καλό επάνω του.
Υπομονή είναι να περιμένεις χωρίς βιασύνη αυτό που πρόκειται... να συμβεί.
Τον παρενοχλούσα συστηματικά.
Όταν έβλεπα την κυρία του σπιτιού έτρεχα να την ευχαριστήσω και αυτό τον εξόργιζε ακόμη πιο πολύ.
Με έστελνε στα αλόγα που ήταν πολύ επικίνδυνο γιατί μια κλωτσιά τους θα μπορούσε να με σκοτώσει.
Είχα βάλει μια σανίδα για να προφυλάσσομαι, πράγμα που δεν το έμαθε επειδή του προκαλούσαν αηδία.
Τα βράδια δεν κοιμόμουν στο κρεβάτι .
Ήξερα ότι έψαχνε να με σκοτώσει.
Ο χρονισμός είναι η πόρτα του φράγματος.
Το σωστό timing ...για κάθε πράγμα.
Το ίδιο πράγμα πριν ή μετά μπορεί να αποδειχτεί λάθος.
Μια μέρα τον προκάλεσα μπροστά στην γυναίκα, τον αποκάλεσα δειλό.
Η οργή τον τύφλωσε και άρχισε να με κυνηγάει.
Με ακολούθησε στα άλογα.
Ήταν τόσο τυφλωμένος που το παρέβλεψε.
Μία κλωτσιά τους υπήρξε το ΄τέλος του.
Το τέλος ενός μικρού τυράννου!
Είπε... ο Δον Χουάν.

Οδυσσέας:
Φθάσαμε σε μια μεγάλη σπηλιά που καταλάβαμε ότι ανήκε σε ένα μεγάλο μονόφθαλμο γίγαντα.
Όταν μας εντόπισε μας είπε ότι είχε σκοπό να μας φάει όλους και μένα τελευταίο.
Άρπαξε δυο από τους συντρόφους μου και τους καταβρόχθισε στο λεπτό.
Ο φόβος θα είχε παραλύσει τους πάντες αλλά έπρεπε να σκεφθώ μία λύση και την σκέφτηκα.
Τον περιεργάστηκα, τον παρατήρησα, κατέγραψα τις συνήθειες του και τις αντιδράσεις του, μείωσα το "Εγώ" σε ένα "Κανένα" και περίμενα την κατάλληλη στιγμή για να αποδράσουμε.
Μόνο την τελευταία στιγμή του φώναξα πως ήταν ο Οδυσσέας ο βασιλιάς της Ιθάκης που τον τύφλωσε.
Αυτό βέβαια το άκουσε ο Ποσειδώνας και η περιπέτεια μας... συνεχίστηκε,
Είπε... ο Οδυσσέας!

Οι πολεμιστές λένε!
Το να «αγαπήσεις» τον μικρό σου τύραννο σε τέτοιες ειδικά περιπτώσεις ή να του "στρέψεις τo άλλο σου μάγουλο", θα σε υποβιβάσει στην θέση του θύματος και είναι υπερβολικά αφελές.
Με αυτή την "λογική", έχει δημιουργηθεί μάζα "προβάτων" που σφάζονται αδιαμαρτύρητα, προς ώφελος μερικών.
Άλλωστε πολλά θύματα «ερωτεύονται» παράφορα τον θύτη τους και ο "διάβολος"
πολλές φορές έχει την μορφή αυτού που "αγαπάμε" περισσότερο...
Σε αυτή την περίπτωση είναι η άλλη μορφή του φόβου και είναι αδυναμία, γιατί βρίσκεσαι σε δύσκολη θέση και εξαναγκάζεσαι σε ένα συναίσθημα.
Θυμίζει τις περιπτώσεις κάποιων καλοκάγαθων πόρνων που αγαπούν το νταβατζή τους και τον συγχωρούν και του επιτρέπουν τα πάντα, γιατί θέλουν να έχουν κάτι να αγαπούν στην έρημη ζωή τους, έστω και μια ...ψευδαίσθηση.

Θα ήταν όμως και ολέθριο λάθος, να τον μισήσεις, γιατί θα αρχίσεις να του μοιάζεις και να γίνεσαι σαν και αυτόν, μιμούμενος την συμπεριφορά του.
Όποιο συναίσθημα σου προκαλέσει, είτε φόβου,μίσους, τρόμου, οίκτου, θα σε χειρισθεί μέσω αυτών ακριβώς των συναισθημάτων κλέβοντας ενέργεια και προσοχή και θα σε εγκλωβίσει στην σπηλιά λεηλατώντας σε.
Ο μόνος τρόπος είναι να απαλλαγείς από φτιαχτούς συναισθηματισμούς και εξάρσεις οργής ή μνησικακίας βλέποντας καθαρά και αποστασιοποιημένα την όλη κατάσταση και να διεκδικήσεις την Ελευθερία σου.

Να τον κοιτάξεις αδυσώπητα γνέφοντας του
...; από την άκρη του Απείρου
...;come on Mr. Σμιθ!

Mr. Σ-μ-ιθ or... Mr. Άντερ-σον?

Ν. Leon
21st Century

ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΩΤΟΑΝΑΡΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΛΟΚ : ΟΙ ΠΟΛΕΜΗΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΙΟΝ..
 http://e-lions.blogspot.com

Ο Έλληνας, ο Κύκλωπας και η έννοια του θεού!



Ο
Κ ύκλωπας και η τύφλωση του:
Η έξοδος... στον ορθολογισμό!

Ο Πλάτων αναφέρει στον Τίμαιο, ότι
οι Έλληνες είναι σαν παιδιά, πάντα νέοι , ζωηροί,ατίθασοι έφηβοι.
Έτσι έχουν τις χάρες ενός παιδιού αλλά και τα προβλήματα ενός ανικανοποιήτου εφήβου.
Οι θεοί των Ελλήνων, οι ήρωες και τα πρότυπα τους, έχουν
ένα χαρακτήρα και ταμπεραμέντο που αντικατοπτρίζει ακριβώς τον δικό τους.
Μια ιδιοσυγκρασία που έρχεται σε αρμονία με αυτό τον ήλιο που λάμπει σε αυτή την χώρα και αυτή την θάλασσα που αγκαλιάζει όλες τις πλευρές.
Εδώ γεννήθηκαν οι θεοί, η φιλοσοφία, η επιστήμη, η εξερεύνηση της γνώσης, η δημοκρατία, οι ήρωες και οι ημίθεοι.
Εδώ ο Απόλλων στήνει χορό με τις μούσες και τις χάριτες, η Αφροδίτη κολυμπάει σε γαλάζια νερά, ο Αχιλλέας οργίζεται με τον Αγαμένονα, ο Θησέας σκοτώνει τον Μινώταυρο, ο Ηρακλής ανεβαίνει στον Όλυμπο και ο Οδυσσέας ταξιδεύει παντού και επισκέπτεται κάθε απρόσιτο ακρογιάλι και μυστηριώδες νησί.
Η πληθωρικότητα, η διασκέδαση, η χαρά, η δημιουργία, ο έρωτας, η γενναιότητα η λεβεντιά, η περιέργεια, η φιλοξενία, ο αυθορμητισμός, ο ερωτισμός, ο ενθουσιασμός
ο στοχασμός, η ευφυΐα, η περιπέτεια, η αμφισβήτηση, το χιούμορ, ο αυτοσαρκασμός, η τόλμη και αγάπη για την ελευθερία είναι από τα μεγάλα προτερήματα της φυλής, που αντικατοπτρίστηκαν και σημαδεύτηκαν από μεγάλες πράξεις και ιστορίες δυνάμεις.
Όμως κάθε πλευρά έχει και την αντίθετη άλλη της ...;
Όσο μακριά και ψηλά πάει το εκκρεμές από την μια πλευρά άλλο τόσο θα βρεθεί και από την αντίθετη... του σημείου ισορροπίας.
Έτσι έχουμε τον εγωισμό, τον υπερβολικό παρορμητισμό, την φιλονικία, τον ανταγωνισμό, την αλαζονεία, την υπερβολική εκτίμηση των δυνάμεων, την επίδειξη, τον διχασμό, την έλλειψη αβροφροσύνης και διπλωματίας,
τους γκροτέσκους τρόπους, την απειθαρχία, την ξεροκεφαλιά, να αποτελούν την Αχίλλειο πτέρνα σε ένα λαό, που έχει όλες τις προϋποθέσεις, να είναι πρότυπο για την ανθρωπότητα και οδηγός.
Όμως παρ'όλα αυτά τα μεγάλα λάθη και ελαττώματα των Ελλήνων,
...οι θεοί τους αγαπούν.
Όλη η ανθρωπότητα πάντα έχει στραμένα τα βλέμματα στην Ελλάδα και όλος ο κόσμος περιμένει από αυτή μία καθοδήγηση στο αδιέξοδο και να παίξει ένα ρυθμιστικό ενωτικό ρόλο.
Οι Έλληνες όταν κάθονται στην χώρα τους τρώγονται με τα ρούχα τους
και αλληλοεξοντώνονται.
Η περίσσεια της ενέργειας που διαθέτουν, τους οδηγεί σε αυτοκαταστροφικές συρράξεις και ένα αυτοκτονικό διχασμό.
Οι ισχυρές απωστικές δυνάμεις των ομοίων βρίσκουν εδώ στην πλήρη εφαρμογή τους και την περιττή αντιπαλότητα.
Η μόνη λύση για αυτήν την ισχυρή άπωση των ομοίων και την αυτοκαταστροφή, είναι να συγκεντρωθούν όλες οι δυνάμεις σε ένα πυρήνα, όπου επικρατούν οι πυρηνικές δυνάμεις και κρατούν τα σωματίδια ενωμένα.
Αυτό ισοδυναμεί με την δημιουργία κρίσιμης μάζας σε πυρηνικό αντιδραστήρα ελεγχόμενης
σύνδεσης,

Όταν φεύγουν και ταξιδεύουν μεταμορφώνονται σε Οδυσσείς και μεταλλάσσουν τα ελαττώματα τους σε απαράμιλλες αρετές.
Γίνονται πειθαρχημένοι, καταλαμβάνουν θέσεις, προνόμια και διαπρέπουν.
Μερικοί τόποι τους διεκδικούν και δεν τους αφήσουν τα επιστρέψουν προσφέροντας τους σχεδόν τα πάντα.
Οι Έλληνες έχουν ένα Οδυσσέα μέσα τους, στο DNA, εν δυνάμει, έτοιμο να πεταχτεί σε απρόοπτη στιγμή και να καταπλήξει τους πάντες, απρόβλεπτα, πετώντας τα ρούχα της ζητιανιάς και της εξαθλίωσης και διεκδικώντας την χαμένη του αξιοπρέπεια και τον κόσμο που αγαπά.

Τα παιδιά του Απόλλωνα, του Ήλιου του Ανίκητου, με το ατίθασο πνεύμα τους και το παράτολμο,
ποτέ δεν προσκύνησαν θεούς, ούτε είχαν διανοηθεί την εικόνα της ζητιανιάς και επαιτείας
να παρακαλάς ένα θεό σερνόμενος και γονατιστός.
Οι Έλληνες, τους θεούς τους αγαπούσαν, τους συμβουλευόταν τους σεβόταν, τους τιμούσαν, τους αμφισβητούσαν κι'όλας, τους εναντιωνόταν, συζητούσαν μαζί τους και συντρώγαν μερικές φορές και σκεφτόταν μαζί τους.
Δεν τους φοβόταν, τους στόλιζαν με χρώματα, με αγάλματα, φτιάχνανε ιστορίες και μύθους
και ..."παίζαν" μαζί τους.
Η σχέση του Έλληνα με τους θεούς είναι μια μοναδική σχέση ανθρώπου με το Θείο.
Οι Έλληνες προσευχόταν με τα χέρια ψηλά, το κεφάλι όρθιο, το βλέμμα στον ουρανό και την ψυχή περήφανη.
Η σχέση τους με το θεό είναι
μια σχέση ερωτική, δημιουργική και το κυριότερο χαρούμενη, παιγνιδιάρικη, ανυψωτική.
Είχαν τις ιστορίες τους, του μύθους, αλλά όλοι κατανοούσαν τον αφηρημένο πυρήνα και την αλληγορία των μύθων, και τις χρησιμοποιούσαν σαν οδηγό πλοήγησης.
Τα τρομερά παιδιά , των Ελλήνων, βγάζουν την ανθρωπότητα από την πρωτόγνωρη σπηλιά του Κύκλωπα και τύφλωνουν τον γιο του Ποσειδώνα.
Αχρηστεύοντας το Τρίτο μάτι και την αταβιστική ικανότητα των "πρώτων"
πρωτόγονων ανθρώπων θα χαράξουν τολμηρά μια νέα εποχή βασισμένη στο ορθολογισμό και την λογική σκέψη, βάζοντας τα θεμέλια της επιστημονικής σκέψης.
Οι άνθρωποι θα βγούν από την πρωταρχική μήτρα του πρωτογονισμού και όλος ο κόσμος μαθαίνει το κατόρθωμα τους, που οι ίδιοι το φωνάζουν, επισύροντας την οργή του θεού.

Εγώ είμαι ο Έλληνας Οδυσσέας , ο βασιλιάς της Ιθάκης,
ο άνθρωπος, που τολμώ να σκεφτώ, να χρησιμοποιήσω το μυαλό μου και να φθάσω την λογική στα όρια της.. .!
Από και μετά παύουν να είναι ..."ο Κανένας".
Θα είναι πάντα, "Οι Έλληνες", διάσημοι σε όλη την γη, αλλά, ο
Ποσειδώνας θα τους δοκιμάσει σκληρά γι αυτή... την επωνυμία.
Ώσπου έρχεται μια μέρα που η ομίχλη ενός Ποσειδώνα, τους στέλνει μαζί με τα άγρια κύματα που θα σήκωνε, και την εμφάνιση μιας ποσειδώνειας Ιχθυακής θρησκείας που θα τους τυλίξει στην πλάνη, στην ψευδαίσθηση, στην απάτη.
Τους παγιδεύει και τους βάζει σε μεγάλους μπελάδες και περιπέτειες,
Τις περιπέτειες του Ελληνισμού!

Όταν εμφανίστηκε ο χριστιανισμός, ο αρχαίος κόσμος ήταν εξαντλημένος και εξουθενωμένος από τους συνεχείς πολέμους και την έλλειψη ειρήνης.
Ο Πελοποννησιακός πόλεμος είχε αφήσει απροστάτευτη την Ελλάδα και την είχε αποδυναμώσει.
Οι Έλληνες πλήρωναν τα μεγάλα τους ελαττώματα και δοκιμάζονταν σκληρά μέχρι να τα κατανοήσουν.
Η νέα θρησκεία ήρθε με την μορφή "προβάτου", μιλώντας για ειρήνη και αγάπη σε ένα κόσμο εξαθλιωμένο που εκείνη την εποχή το είχε τόσο ανάγκη και το χρειαζόταν.
Οι Έλληνες αγκάλιασαν την καινούργια κοσμοθεώρηση και φιλοσοφία.
Η αγάπη τους για τον στοχασμό και το καθήκον της φιλοξενίας τους, αλλά και η παιδική αφέλεια τους οδήγησε... στο μοιραίο λάθος.
Αγκάλιασαν μια φιλοσοφία, συμπαραστάθηκαν πονόψυχα σε ένα εσταυρωμένο, κοιμήθηκαν με τον καλεσμένο ξενόφερτο και ξύπνησαν με ένα αδίστακτο μνηστήρα στο κεφάλι τους, πριν το καταλάβουν.
Ένα μνηστήρα αρχηγικό, ραδιούργο, αντινοικό, θρασύ, που θα έπαιρνε την πρώτη θέση στο τραπέζι, απόντος του Οδυσσέα, που είχε φύγει για καινούργιους πολέμους, και θα πολιορκούσε επίμονα την Πηνελόπη, την ψυχή του Ελληνισμού, με ένα συνεχές φλερτ, κάνοντας και δώρα μερικές φορές, αλλά μη μπορώντας ποτέ να την κατακτήσει και να ενωθεί μαζί της.
Η Πηνελόπη "διαμένει" σε Υψηλά δωμάτια, που θα παραμείνουν απρόσιτα για αυτόν
και εμητικά κλειστά.

Ο Ελληνισμός είχε παγιδευτεί στα πλοκάμια μιας αδίστακτης επιχείρησης και θάμενε πολύ χρόνο εκεί παγιδευμένος και υπνωτισμένος.
Οι συγκυρίες βοήθησαν τον χριστιανισμό να επιβληθεί εξυπηρετώντας τα σχέδια της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας που ...τον προώθησαν.
Στρώσαν το κάθισμα και δώσαν στον Αντίνοο ...την πρώτη θέση.
.
Έλληνας, Έλληνας ή ...Ούτις?
.
Μυθολόγος της Λάιον
21 Αιών

ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΩΤΟΑΝΑΡΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΛΟΚ : ΟΙ ΠΟΛΕΜΗΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΙΟΝ..
 http://e-lions.blogspot.com

Η έννοια της εντροπίας και… ο Ερμής!



Ε ντροπία:
Ο νόμος της Πτώσης!

...;από τον δρόμο του πολεμιστή ...;

Η πνευματική ανάπτυξη του ανθρώπου είναι η εξέλιξη του ατόμου.
Το σώμα του ατόμου, μπορεί να υποστεί αλλαγές του βιολογικού κύκλου αλλά δεν εξελίσσεται.
Νέα φυσικά πρότυπα δεν κατασκευάζονται.
Η εξασθένηση της σωματική ικανότητας στα γεράματα είναι κάτι αναπόφευκτο.
Στην διάρκεια όμως της ζωής ενός ατόμου το ανθρώπινο πνεύμα μπορεί να εξελιχθεί εντυπωσιακά. Νέα πρότυπα μπορεί να δημιουργηθούν.
Η πνευματική ικανότητα -μολονότι αυτό δεν γίνεται συχνά- μπορεί να αυξηθεί μέχρι τα βαθιά γεράματα..
Η ζωή μας προσφέρει απεριόριστες ευκαιρίες για πνευματική ανάπτυξη μέχρι τέλους.
Το πιο χτυπητό χαρακτηριστικό της διαδικασίας της φυσικής εξέλιξης είναι ότι είναι ένα θαύμα.
Με βάση τα όσα γνωρίζουμε, η εξέλιξη δεν θα έπρεπε να υπάρχει.

Ένας από τους βασικούς φυσικούς νόμους, ο δεύτερος της θερμοδυναμικής, ο οποίος λέει ότι η ενέργεια περνάει κανονικά από μια κατάσταση μεγαλύτερης οργάνωσης σε μια μικρότερη.
Από μια κατάσταση υψηλότερης διαφοροποίησης σε μια κατάσταση χαμηλότερης.
Με άλλα λόγια το σύμπαν βρίσκεται σε μια κατάσταση ανέλιξης..
Ο χείμαρρος κυλάει κανονικά από τον λόφο προς τα κάτω, όπως και ο καταρράκτης!
Χρειάζεται έργο και ενέργεια για να ξαναγυρίσεις το νερό προς τα πάνω.
Και η ενέργεια αυτή πρέπει να προέλθει από κάπου αλλού.
Κάποιο άλλο ενεργειακό σύστημα πρέπει να καταναλωθεί για να συντηρηθεί η άνοδος.
Τελικά σύμφωνα με αυτόν τον νόμο το σύμπαν θα ανελιχτεί φτάνοντας στο χαμηλότερο σημείο ενός αποδιοργανωμένου αδιαφοροποίητου σβόλου, στο οποίο τίποτα δεν θα συμβαίνει.
Αυτή η κατάσταση της ολικής αποδιοργάνωσης και αδιαφορισμού ονομάζεται εντροπία.
Η ροή της εξέλιξης είναι μια δύναμη εναντίον της δύναμης της εντροπίας.

Συνδέεται, η εντροπία, σαφώς με την Πτώση , ην Ανάγκη και την Υβριν.
Είναι η ανάγκη που μας οδηγεί στην έλλειψη μέτρου και αρμονίας
Και η έλλειψη γνώσης στο σωστό χειρισμό της ενέργειας.
Είναι η ενέργεια που πέφτει διαρκώς μετά την γέννηση του ανθρώπου
Αλλά είναι και η ανάληψη της ευθύνης αυτής, η μόνη ευκαιρία της ύπαρξης,
η μόνη δυνατότητα... να ανεβούμε!

Είναι το πνεύμα του Ανθρώπου που μπορεί να τον κρατήσει όρθιο
και η ανάληψη της ευθύνης των επιλογών του.
Είναι το θάρρος , η αρετή, η γενναιότητα και η οργανωτικότητα ενός αδάμαστου πολεμιστή, που μπορούν να σταθούν και να νικήσουν την δύναμη της εντροπίας, καταργώντας τον νόμο γιατί δεν τον υπέγραψαν ποτέ
γιατί ποτέ δεν... συνθηκολόγησαν.

Στο κηρύκειο του Ερμή, το ένα φίδι, στην δεξιά πλευρά, το μυαλό του ανθρώπου τυλιγμένο στο κεντρικό στύλο
κατεβαίνει στην ύλη για να την εξερευνήσει και να την γνωρίσει.
Είναι το ταξίδι της γνώσης του ανθρώπου και της αυτογνωσίας.
Είναι το ταξίδι του Οδυσσέα.
Ένα ταξίδι μακροχρόνιο κοπιαστικό με παγίδες και κινδύνους πολλούς.
Όμως ο Οδυσσέας κάποια στιγμή αποφασίζει να επιστρέψει, αφού έχει γνωρίσει την κόλαση και έχει εξερευνήσει το Γνωστό, μαθητεύοντας σωστά και ακλουθώντας τις οδηγίες της Αριάδνης, αλλά και συνδέοντας το με το Άγνωστο.
Αρχίζει το ταξίδι της επιστροφής, σε 7 +5 σταθμούς... κλειδιά.
Είναι το άλλο φίδι στην άλλη πλευρά, την αριστερή, που είναι η Πηνελόπη και η άνοδος της ενέργειας, η ψυχή του ανθρώπου,
που πρέπει να μένει ανέγγιχτη και να μη ενδίδει .
Σε κάθε σταθμό το μυαλό του ανθρώπου στερεώνει και ένα βαθύ δεσμό
μαζί της και την θυμάται .
Δεν θέλει να την ξεχάσει, δεν θέλει να την απαρνηθεί δεν θέλει να την χάσει, με όλα τα λάθη της πορείας που κάνει.
Σε κάθε σταθμό είναι πάντα ο κεντρικός στύλος, ο Τηλέμαχος παρευρίσκεται στην συνάντηση των δύο τους και είναι η καρδιά του ανθρώπου, που πρέπει να μένει καθαρή και παρθένα σαν ένα παιδί, βρισκόμενη πάντα κεντροαριστερά.
Στον τελευταίο σταθμό είναι παρόντες και οι τρεις, ταυτόχρονα.
Ο Τηλέμαχος δεν φεύγει από την Πηνελόπη, παρά μόνο για την Σπάρτη και την Πύλο-η.
Είναι ο συνδετικός κρίκος τους και το σημείο σύνδεσης
με την ηλιακή ενέργεια.
Η παρθενικότητα εδώ και η καθαρότητα ενός παιδιού βρίσκει το πλήρες νόημα της, γιατί είναι ουσιαστική.
Εφ 'ενός γιατί τα παιδιά πρέπει να προφυλάσσονται από τις πρώιμες σεξουαλικές σχέσεις πριν σχηματιστεί ολόκληρο το σώμα
Και αφ ετέρου γιατί η καρδιά του ανθρώπου αν νεκρωθεί και εξοντωθεί ο Τηλέμαχος , δεν υπάρχει ελπίδα για την συνάντηση και την ένωση του Οδυσσέα με την Πηνελόπη.

Ο Τηλέμαχος είναι παρθένος όπως πρέπει να είναι ένα παιδί μέχρι να ενηλικιωθεί και όχι μια γυναίκα παντρεμένη με σύζυγο.
Η εικόνα μιας γυναίκας που απατάει τον καημένο διακοσμητικό σύζυγο της, ακόμα και με τον θεό, δεν είναι η καλύτερη, ιδίως όταν αυτή υπερβαίνει τα όρια μιας αλληγορίας και λατρεύεται σαν ένα οντολογικό γεγονός στον φυσικό κόσμο και δεν πλησιάζει καθόλου το πρότυπο μας υγιούς οικογένειας και μάλιστα της ...; Ιερής.
Και ο ίδιος ο θεός, αν μιλάμε για φυσικό γεγονός, παραβαίνει σαφώς την εντολή του περί μοιχείας, δείχνοντας ένα αυταρχικό χαρακτήρα με διακρίσεις και υποβιβάζοντας την έννοια της οικογένειας... σε παρωδία.
Συνεπώς, το γεγονός της με "κρίνου σύλληψης" και της Παρθένου Μαρίας, νυμφευμένης με τον Ιωσήφ, είναι ένα αντιδεοντολογικό γεγονός... με την φυσική σημασία του ορισμού, πράγμα που οι Ευαγγελιστές δεν το υποστηρίζουν σθεναρά, μιας που αναφέρουν τα αδέλφια εξ αίματος του Ιησού με τα ονόματα τους, περιοριζόμενοι σε κάποιου είδους συμβολισμό.

Η έννοια της παρθενικότητας σαν την εξαγνιστική διαδικασία της ψυχής τονίζεται στο Όλυμπο με την παρουσία των πολύ σοβαρών και αυστηρών θεαινών, της Αθηνάς, της Άρτεμης και της Εστίας, αλλά δεν διαστρεβλώνεται η έννοια της θηλυκής φύσης και ενέργειας, που κρατούνται σε μια αρμονία των 6 θηλυκών μορφών- συμβόλων.

Γιατί τα σημεία επαφής στο κηρύκειο είναι 7 και όχι 12 όπως και τα βασικά τσάρκας των ανατολικών θεοσοφιών όπως και οι 7 ορατοί πλανήτες μαζί με το ήλιο και την σελήνη και γνωστοί μέχρι πρόσφατα, αφού ο Ουρανός , Ο Ποσειδώνας και Πλούτων είναι γνωστοί τα τελευταία 250 χρόνια.
Η εξήγηση είναι απλή .
Το 7 είναι ένας αριθμός ιερής κλίμακας και αντιστοιχεί στα ενεργειακά κέντρα, όπως υπάρχουν στο ανθρώπινο σώμα ξεκινώντας από την βάση της σπονδυλικής στήλης μέχρι το κεφάλι και αφορούν την εξωτερική όραση.
Το 12 είναι ένας κύκλος ολοκλήρωσης, με τα κέντρα από τα πόδια έως το κεφάλι, όπως φαίνονται με την εσωτερική όραση στο ενεργειακό αυγοειδές πλέγμα του ανθρώπου.
Άλλωστε μετά τον δώ-δεκα, οι αριθμοί αλλάζουν και γίνονται δέκα-τρια ...;

Η ανθρωπότητα έμεινε πολύ χρόνο σε αυτά 7 τα ενεργειακά κέντρα και αυτούς τους σταθμούς του Οδυσσέα, που είναι ο Ερμής, η Αφροδίτη, η Δήμητρα, ο Άρης, ο Ζευς, η κατακερματισμένη Εστία στους κομματιασμένους αστεροειδείς και ο Κρόνος-Αθηνά.
Οι τελευταίοι πλανήτες αφορούν πολύ βαθιά αρχέτυπα του συλλογικού υποσυνειδήτου των ανθρώπων δύσκολα να γίνουν κατανοητά και
η αναγνώριση των τριών τελευταίων επίσπευσε τις αλλαγές στην παγκόσμια σκηνή.
Είναι χαρακτηριστικά της φύσεως τους, τα γεγονότα που συνέβησαν με την εμφάνιση τους.
Οι τρεις τελευταίοι σταθμοί του Οδυσσέα είναι και οι πιο "βαθείς",
η Καλυψώ, οι Φαίκες και η Μνηστηροφονία,
με τον Πλούτωνα στην κάθοδο στον ¨Άδη και με την άλλη μορφή του Δία στην Καλυψώ ,
τον Αιγόκερω, τον Υδροχόο στους Φαίακες ...της φιλίας με τον Ουρανό-Άρτεμις και τους Ιχθείς, στην μνηστηροφονία με τον Ποσειδώνα... κυρίαρχο.

Τα μωρά γεννιούνται ενεργειακά δυνατά και λαμπερά.
Η ενέργεια είναι ακόμη στο κεφάλι, αλλά ο Ερμής ,ο λόγος και η σκέψη δεν έχουν αναπτυχθεί.
Γύρω στο τρίτο με τέταρτο έτος και κατεβαίνοντας η ενέργεια στο τρίτο ενεργειακό κέντρο τσάρκας , αρχίζει η είσοδος στο Γνωστό, η καταγραφή της γνωστής ύλης και η μα-θητεία, του Λαβύρινθου, του Μα-Θησέα.
Γύρω στα 12 έχει φθάσει στα γεννητικά όργανα και αρχίζει η εφηβεία.
Αν τα παιδιά δεν καθοδηγηθούν σωστά θα βρεθούν στο έλεος ενός άγριου Κέρβερου και θα αρχίσουν να "καταβροχθίζονται".

Ο Ερμής συνδέεται με την σεξουαλικότητα αφού είναι βοηθός του Πλούτωνα και ψυχοπομπομπός.
Ο σεβασμός της σεξουαλικής ενέργειας και η σωστή χρήση της
προστατεύουν τον άνθρωπο από τις παρενέργειες την εντροπίας.
Τα Ά-λογα του Διομήδη του Ηρακλή, που αντιστοιχούν στον κύκλο της Οδύσσειας,
στους ασκούς του Αιόλου, ο μη πειθαρχημένος νους, και ο φοβερός Κέρβερος θα κατεβάζουν την ενέργεια συνεχώς μέχρι τα πέλματα, του Ποσειδώνα.
Ο Ερμής, αν δεν λειτουργεί άψογα, θα κλέβει πάντα τον άνθρωπο μαζί με τις αγελάδες του Απόλλωνα και ο νους , η σκέψη θα βάζει την λογική στο κρεβάτι του Προκρούστη και θα την κόβει στο μέτρον της Χίμαιρας ...;

Η τελευταία πράξη του Οδυσσέα, του απογόνου του Ερμή,
είναι τα Νίπτρα.
Μετά είναι έτοιμος για την θέση του Τόξου.
Ευθυγραμμίζει την ενέργεια και περνά αστραπιαία το βέλος από τα 12 κέντρα,
μέχρι την κορυφή με την βοήθεια του γιου του και κεντρικού άξονα της ιστορίας, του Τηλέμαχου.
Οι μνηστήρες "καταρρέουν" και η Πηνελόπη τον υποβάλει στην τελική δοκιμή ...;περιμένοντας τον, στην κορυφή των υψηλών δωματίων του παλατιού ...;

Η ιστορία της Οδύσσειας είναι μια μεγάλη ιστορία αγάπης δοκιμασμένης σκληρά και ενός ολοκληρωμένου έρωτα.
Η Πηνελόπη, μια πιστή σύζυγος, είναι ερωτευμένη με τον άντρα της, γιατί τον θαυμάζει απεριόριστα και ο Οδυσσέας κάνει τα πάντα για να βρεθεί κοντά της,
γιατί την αγαπάει βαθιά. Ο Τηλέμαχος είναι παιδί ενός μεγάλου έρωτα
και είναι θεϊκά αγνός, καθαρός και παρθένος.
Οι τρεις τους είναι ισότιμα μέλη μιας θαυμαστής τριάδας, ισχυρά αρχέτυπα αθάνατα, διαχρονικά, λαμπερά και φωτεινά αστέρια σε ένα... καθαρό ουρανό.

Ο νόμος της εντροπίας ή ο νόμος ...της ευθυγράμμισης?

Ερμηνειολόγος της Λάϊον
21ος Αιών

ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΩΤΟΑΝΑΡΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΛΟΚ : ΟΙ ΠΟΛΕΜΗΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΙΟΝ..
 http://e-lions.blogspot.com/

Π. Ο δρόμος, ο λιγότερος ταξιδεμένος και... η έννοια της αγάπης!




Πεκ Σκοτ
Τότε αναλογίζεσαι πόσο μακρύς και μοναχικός υπήρξε ο δρόμος της ζωής σου,
παρόλο τον κόσμος τον πολύ τριγύρω. Στον δρόμο εκείνο που ξεκίνησες να βαδίζεις, δεν γνώριζες ούτε την αρχή, αλλά ούτε και το τέλος του. Στο διάβα του υπήρχαν ολόασπρες λαμπάδες, πυρωμένα ιδεώδη, φωτεινές αξίες ιερά στοιχεία ενός ολοζώντανου συστήματος αξιών, αλλά στην γωνιά του μονοπατιού καραδοκούσε το άγνωστο. Βαθύ σκοτάδι επικρατούσε στο σταυροδρόμι, αλλά το φως σκόρπιζε το σκότος και έφερνε τις σταγόνες ευτυχίας. Βαδίζεις σε αυτόν τον δρόμο, που επέλεξες εσύ και δεν στον επέβαλαν, τήρησες την προσωπική σου συμφωνία με την καθαρή σου συνείδηση .
Βαδίζεις τον δρόμο τον « λιγότερο ταξιδεμένο » και βαδίζεις πάνω από όλα ελεύθερος !
.
Αφιερωμένο
... σε όσους συνεχίζουν να ταξιδεύουν!

Οι πολεμιστές, που ταξιδεύουν στον δρόμο τον λιγότερο ταξιδεμένο,
αποφεύγουν να μιλούν πολύ... για την ...;αγάπη.
Προτιμούν τις πράξεις και τα έργα αγάπης από τα λόγια της αγάπης.
Ο λόγος είναι ότι αυτά τα λόγια έχουν χρησιμοποιηθεί δημαγωγικά και έχουν γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης και αισχροκέρδειας.
Σε ένα κόσμο ταλαιπωρημένο, διψασμένο για αγάπη, πεινασμένο για λίγα ψίχουλα στοργής και συμπάθειας είναι εύκολο να πουλήσεις
αισθήματα και συναισθήματα προς ίδιο όφελος και να τα εξαργυρώσεις σε χρυσό.
Όμως οι πολεμιστές δεν θέλουν χρυσωμένα χάπια και δεν θέλουν
υπνωτιστικά λόγια, δεν θέλουν λόγια και μόνο λόγια ...; ψεύτικα και μεγάλα.
Οι πολεμιστές είναι πρακτικοί άνθρωποι, και εκτός από αθεράπευτα ρομαντικοί είναι άνθρωποι της δράσης, της απόδειξης και της εργασίας.
Δεν θα επιτρέψουν παιγνίδια με την καρδιά τους και ψεύτικες υποσχέσεις τυλιγμένες
σε ροζ κορδέλες.

Αντέχουν την αλήθεια, όσο σκληρή και να είναι και μόνο έτσι μπορούν να πολεμήσουν .
Κοιτάζοντας την κατάματα και ατενίζοντας αδυσώπητα... αυτόν που λέει ψέματα.
Ιδίως αυτόν που άλλα λέει και... άλλα κάνει.
Αυτόν που, τα λόγια του απέχουν πολύ από τα έργα του.
Και φυσικά τον πρώτο που θα υποβάλουν σε εξονυχιστική εξέταση είναι,
τον εαυτό τους γιατί τα μεγαλύτερα ψέματα αρχίζουν και τελειώνουν εκεί.
Παγιδευμένοι όλοι σε μια αυτοανάκλαση ενός εγωκεντρικού και σχιζοφρενικού εαυτού.
Τι είναι αγάπη;
Σε τι συνίσταται;
Πως έχει χρησιμοποιηθεί και πως χρησιμοποιείται και γιατί;

Η αγάπη δεν είναι αίσθημα αλλά πάντα είναι μια δράση, μια δραστηριότητα.
Πάρα πολλοί άνθρωποι που έχουν ένα αίσθημα αγάπης και που ενεργούν μάλιστα ανταποκρινόμενοι σε αυτό το αίσθημα, ενεργούν με όλους τους τρόπους μιας άστοργης και καταστροφικής συμπεριφοράς.
Από το άλλο μέρος, ένα άτομο που αγαπά αληθινά θα αναλάβει και θα επαναλάβει συχνά μια στοργική και εποικοδομητική δράση απέναντι σε ένα άτομο, συνειδητά.
Η αγάπη είναι ένα συναίσθημα που συνοδεύει την εμπειρία της κάθεξης.
Η κάθεξη είναι μια διαδικασία με την οποία ένα αντικείμενο γίνεται σημαντικό για μας.
Από την στιγμή που το αντικείμενο έγινε κατοχή μας, επενδύεται με την ενέργεια μας σαν να ήταν μέρος του εαυτού μας και αυτή η σχέση μεταξύ του εαυτού μας και του επενδυμένου αντικειμένου λέγεται κάθεξη.
Η λαθεμένη αντίληψη ότι η αγάπη είναι ένα αίσθημα είναι γιατί μπερδεύουμε την κάθεξη με την αγάπη.
Αυτή η σύγχυση είναι δικαιολογημένη, μιας και οι διαδικασίες είναι ομότυπες.
Όμως υπάρχουν και πολλές διαφορές.
Μπορούμε να κατέχουμε ένα οποιοδήποτε αντικείμενο άψυχο ή έμψυχο,
με πνεύμα ή χωρίς πνεύμα.
Ένα άτομο μπορεί να επενδύει την ενέργεια του, να κατέχει, στο χρηματιστήριο, σε ένα κόσμημα ή ακόμη και στο θεό σαν προέκταση της προβολής και μπορεί να αισθάνεται αγάπη για αυτά τα πράγματα και πλήρη εξάρτηση από αυτά.
Ακόμη μπορεί να κατέχει ένα άνθρωπο και να μη τον νοιάζει καθόλου η πνευματική ανάπτυξη αυτού του ανθρώπου.
Στην πραγματικότητα, το εξαρτώμενο άτομο, φοβάται την πνευματική ανάπτυξη του ατόμου , στον οποίο επένδυσε την ενέργεια του.
Η αληθινή αγάπη συνεπάγεται την συνέπεια και την άσκηση της ορθής κρίσης.
Η λέξη κλειδί γι αυτήν την διάκριση είναι η βούληση.
Η αγάπη ως η βούληση να προεκτείνεις τον εαυτό σου με σκοπό να καλλιεργήσεις την δική σου και του άλλου την πνευματική ανάπτυξη.
Η αληθινή αγάπη είναι βουλητική όχι συναισθηματική.
Το πρόσωπο που αγαπά, το κάνει, γιατί πήρε μια απόφαση να αγαπά..
Η κοινή τάση να συνδέεται η αγάπη με το αίσθημα της αγάπης, κάνει τους ανθρώπους να τρέφουν κάθε λογής αυταπάτες.
Είναι φανερό ότι υπάρχει κάποιο συμφεροντολογικό κίνητρο σε τούτη την τάση να συνδέεται η αγάπη με το αίσθημα της αγάπης.
Είναι εύκολο και καθόλου δυσάρεστο να βρίσκει ένας στοιχεία αγάπης στα αισθήματα του.
Μπορεί να είναι δύσκολο και οδυνηρό να ψάχνει κανείς για στοιχεία αγάπης στις πράξεις του.
Καθώς όμως η αληθινή αγάπη είναι μια πράξη βούλησης που συχνά υπερβαίνει τα εφήμερα αισθήματα αγάπης ή την κάθεξη, σωστό είναι να πούμε
ότι η αγάπη είναι αυτό που η αγάπη πράττει.
Η αγάπη και η μη αγάπη, όπως και το καλό και το κακό, είναι αντικειμενικά και όχι υποκειμενικά φαινόμενα..
Υπάρχουν πράξεις που δεν είναι αγάπη και ο ορισμός της αγάπης δηλώνει προσπάθεια.
Όταν υπερβαίνουμε τον εαυτό μας και βαδίζουμε ένα ακόμη χιλιόμετρο, το κάνουμε σε αντίθεση προς την αντίθεση της οκνηρίας και την αντίσταση του φόβου.
Την υπέρβαση να βγούμε από τον φόβο την ονομάζουμε θάρρος..
Η αγάπη λοιπόν είναι μια μορφή εργασίας ή μια μορφή θάρρους.
Συγκεκριμένα είναι εργασία ή θάρρος που τείνουν προς την πνευματική καλλιέργεια του άλλου η της δικής μας.
Μπορούμε να εργαστούμε και να επιδείξουμε θάρρος προς άλλες κατευθύνσεις αλλά κάθε εργασία ή θάρρος δεν είναι αγάπη.
Εφ'όσον όμως απαιτεί την υπέρβαση του εαυτού μας και του 'εγώ' μας, η αγάπη είναι πάντοτε εργασία και θάρρους.
Η κύρια μορφή που παίρνει το έργο της αγάπης είναι η προσοχή.
Όταν αγαπάμε ένα άλλο άτομο του δίνουμε την προσοχή μας.
Προσέχουμε την ανάπτυξη αυτού του ατόμου.
Όταν αγαπάμε τον εαυτό μας προσέχουμε την δική μας ανάπτυξη.
Η πράξη της προσοχής απαιτεί να υποβληθούμε στην προσπάθεια σαν παραμερίσουμε τις έγνοιες μας και να μετακινήσουμε ενεργά την συνείδηση μας.
Η προσοχή είναι μια πράξη θέλησης εργασίας ενάντια στην αδράνεια του μυαλού μας.
Μα πάνω απ΄'όλα η αληθινή αγάπη είναι μια ουσιαστική πράξη αυτογνωσίας
και η ρεαλιστική προέκταση της.
Χωρίς αυτή την προϋπόθεση είναι ανύπαρκτη και ανειλικρινής.
Πως μπορείς να εμπιστευθείς τα αισθήματα αγάπης κάποιου,
που δεν έχει αγαπήσει τον εαυτό του, που δεν τον έχει γνωρίσει, δεν τον έχει ψάξει, δεν το έχει δοκιμάσει ,δεν έχει τολμήσει να αναμετρηθεί με την σκιά του και να την θέσει υπό έλεγχο, που δεν έχει κάνει το ταξίδι αυτογνωσίας ενός... Οδυσσέα;

Η Ευαγγελική ρήση: «αγάπησε τον πλησίον σου ως εαυτόν»
είναι ανεπαρκής και ημιτελής, παρόλο που έγινε σημαία
της χριστιανικής θεοσοφικής κοσμοθεώρησης.
Διότι, πώς να αγαπήσεις τον πλησίον αν είσαι πολύ μακριά από τον εαυτό σου και αν αξίξει και πρέπει να αγαπήσεις τον πλησίον, ΄έτσι, όταν έχεις κάνει... τόσο κακό στον εαυτό σου; Χωρίς την βαθιά γνωριμία με το εαυτό μας και τον έλεγχο του, χωρίς να υπάρχει ο Αμαξάς στην ¨Άμαξα δεν υπάρχει καμιά ελπίδα ούτε να βγούμε από τον Λαβύρινθο,ούτε να φθάσουμε στον προορισμό μας, αλλά ούτε να αγαπήσουμε κανένα ανθρώπο με τον τρόπο που θα ήθλελε και θα του ταίριαζε.
Χωρίς την βαθιά εξερεύνηση του εαυτό μας κάθε αγάπη μετατρέπεται σε τυραννία, όπως και να... πλασάρεται η ωραιοποιείται.

Οι Ευαγγελιστές φαίνεται ότι αγάπησαν τον θεό περισσότερο από τον άνθρωπο γι'αυτό και τον θυματοποίησαν παίζοντας το παιγνίδι του θύτη και του θύματος εναλλάξ.
Γι'αυτό και τον... θυσίασαν.
Επένδυσαν στην ουράνια βασιλεία και μετέτρεψαν την γη σε...επίγεια κόλαση.
Προβαίνοντας σε πράξεις ανυπέρβλητου εγωκεντρισμού και εγωμανίας και με την εμμονή ότι αυτοί είναι οι εκλεκτοί, της εξ αποκαλύψεως αλήθειας αποφάσισαν φασιστικά να σώσουν τον κόσμο και να επιβάλουν τις δικές τους μεθόδους σωτηρίας των ανθρώπων.
Η ιστορία και ο χρόνος που έχει περάσει, απέδειξαν ότι αυτά τα λόγια της αγάπης,
ήταν λόγια που έκρυβαν μια σκοπιμότητα και έμειναν απλώς... λόγια και υποσχέσεις.
Δεν υπάρχει καμία απόδειξη του έργου αγάπης τους, τουναντίον...
Αυτό που αποδεικνύεται πια, περίτρανα, είναι ότι δυστυχώς οι κληρονόμοι και διάδοχοι του Ιησού, θέλησαν να τον βγάλουν από το περιθώριο και την αφάνεια μιας Ιουδαϊκής αίρεσης και να τον "αξιοποιήσουν" διαφορετικά και επικερδώς,
στοχεύοντας σε μια άγρια οικονομική αφαίμαξη και απομύζηση των λαών και των ανθρώπων.
Πράγμα που διαγράφεται πλέον καθαρά από τα τεράστια κεφάλαια και τις υλικές περιουσίες που διαχειρίζεται η εκκλησία υπηρετώντας ένα... άυλο θεό.
Στο παιγνίδι με την δύναμη νικήθηκαν γιατί ενέδωσαν σε αυτήν και θέλησαν να τον καταστήσουν παγκόσμια εξουσία, τυραννική και δογματική, περνώντας στην σκοτεινή πλευρά και παίζοντας βρώμικα πολιτικά παιγνίδια, συνθηκολογώντας με δικτάκτορες, δοσίλογους και κατακτητές.
Δημιούργησαν με αυτό τον τρόπο την σχιζοφρενική σαδομαζοχιστική προσωπικότητα του Χριστιανοπαθούς "τύπου".
Η Ελληνιστική φιλοσοφία είναι αρκετά συμπεριεκτική στο θέμα αυτό
και βαθιά ουσιαστική όταν μιλάει για την φιλότητα και τον νείκο.
Λαμβάνει υπ'όψιν της και την άλλη πλευρά και προστατεύει τον άνθρωπο με την γνώση και της άλλης πλευρά του, χωρίς να το τρομοκρατεί και να το κάνει δέσμιο του φόβου, υποδουλώνοντας τον.
Δεν υπάρχει μόνο η αγάπη , υπάρχει και η αντιπαλότητα,... η αντιπαράθεση.
Αν δεν διαγνωστεί εγκαίρως θα γίνει μίσος, πόλεμος, ρήξη.
Η θεά της αγάπης, η Αφροδίτη δεν είναι ποτέ μόνη της και χωρίς ένα δυνατό Άρη
αυτή η αγάπη θα γίνει κουραστική, γλυκανάλατη, ανούσια,
Αλλά και ο Άρης, χωρίς το άγγισμα της Αφροδίτης θα παραμείνει βάναυσος, γκροτέσκος και κτηνώδης.
Ο Γιουγκ τόνισε τον ρόλο της σκιάς που καταπιέζεται και παίρνει τα ηνία από τον σκοτεινό ΄χώρο του υποσυνείδητου, ζητώντας αναγνώριση.
Έχουμε όμως και την περίπτωση της Ουράνιας Αφροδίτης, αυτή που γεννήθηκε στον αφρό της θάλασσας από τα κομμένα γεννητικά όργανα του αυταρχικού εξουσιαστή Ουρανού.
Ο αφηρημένος πυρήνας αυτού του μύθου διδάσκει ότι η αγάπη η πραγματική, γεννιέται από την κατάργηση τη διεκδίκησης της εξουσίας και της κυριαρχίας στους άλλους.

Μερικοί, διάδοχοι και απόγονοι του Σηθ,
χρησιμοποίησαν την ομίχλη ενός θαλάσσιου Ποσειδώνα,
για να υπνωτίσουν τις μάζες και να τις χειριστούν και να τις εκμεταλλευτούν λαίμαργα και ξεδιάντροπα καταλαμβάνοντας καρέκλες Αντι-νοικής εξουσίας,,
στο σπίτι του Ανθρώπου και μετατρέποντας το "σε λεηλατημένο παλάτι".
Είναι καιρός να αποχωρήσουν και να αρχίσουν να προσέχουν πολύ
το συκώτι, που έχει εκφυλιστεί από το μεγάλο φαγοπότι , τις καταχρήσεις και ειδικά τον λαιμό τους, γιατί κανένα φυλαχτό δεν μπορεί να τους σώσει με τόσες Ύβρεις που έχουν διαπράξει.

Ο άνθρωπος δεν χρειάζεται νταβαντζήδες... μεσάζοντες για τον θεό.
Μπορεί να πιστεύει όπου θέλει αρκεί αυτό να τον βοηθάει να γίνεται καλύτερος άνθρωπος και να μη βλάπτει τον πλησίον του.
Και ούτε χρειάζεται πολυτελείς εκκλησιές και δομημένες ιεραρχίες εξουσίας για την συνδιαλλαγή.
Τον ακούει ο θεός και όταν κάθεται σε ένα βράχο και σε ένα δέντρο και σηκώνει τα χέρια του ψηλά και το κεφάλι του όρθιο, να του μιλήσει να τον δει και να τον αγκαλιάσει΄.

Οι πολεμιστές δεν μιλούν εύκολα για αισθήματα και για αγάπη, ούτε για... τον θεό.
Τηρούν τις απαραίτητες αποστάσεις αμοιβαίου σεβασμού και κατανόησης.
Στοχεύουν, στον αυτοσεβασμό, στην αυτογνωσία, στην αυτοπειθαρχία και στην συνέπεια των λόγων με τα έργα τους.
Μπορούν όμως να μιλήσουν τολμηρά και επαναστατικά για το άνθρωπο και τις δυνατότητες του και να φωτίσουν όλα τα πεδία της αντίληψης γιατί είναι μέσα στα πλαίσια των γνώσεων τους και των ορίων τους.
Τα συναισθήματα τους, τα δοκιμάζουν πολύ, τα περνούν από φωτιά και σίδερο, γιατί δεν θέλουν να είναι ψεύτικα επιπόλαια και ρηχά και θέλουν
να προέρχονται από την καρδιά τους για να είναι αληθινά
και να έχουν αποδείξει... την αντοχή και την εμπιστοσύνη.
Τα συναισθήματα στους πολεμιστές και η αγάπη διαρκούν για πάντα
και ισχύουν όπως και ο λόγος τους... άπαξ και δοθεί.

Λόγια αγάπης ή... Έργα Αγάπης?
.
Πολεμιστής της Λάϊον
21ος Αιών
...στο δρόμο...

ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΩΤΟΑΝΑΡΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΛΟΚ : ΟΙ ΠΟΛΕΜΗΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΙΟΝ..
 http://e-lions.blogspot.com
.

Η έννοια της Γνώσης και ο… Λαβύρινθος



Γ νώση και... περιπέτεια!
Αναζητητές της γνώσης, αλλά, καθόλου
αναζητητές του εαυτού μας,
είπε ο Νίτσε,
αναζητώντας ...; τον Υπεράνθρωπο!

Πόσο άγνωστος και ξένος παραμένει ο άνθρωπος... για τον εαυτό του;
Πριν από 6000 περίπου χρόνια από τώρα,
ο άνθρωπος έχανε την πρωτογενή αθωότητα που είχε, την σύνδεση με την φύση, την επικοινωνία με τα ζώα, την άμεση πρόσβαση ...; στο '"γνωρίζω και νοιώθω".

Ο Μίνωας, άρχισε να κατασκευάζει το τρομερό οίκημα του Λαβύρινθου και έτσι ,
ο άνθρωπος, homo Sapiens, πια, ξεκίνησε την περιπέτεια της γνώσης.
Άρχισε να μπαίνει στο Λαβύρινθο της Γνώσης και να εξερευνά τους ατέλειωτους διαδρόμους και τα δωμάτια του.
Ήθελε να «γνωρίσει» και αυτό είχε ένα κόστος και την απώλεια του ...; παραδείσου.
Ο Μίνωας, ο Μινώταυρος. ο Θησέας, η Αριάδνη και ο Δαίδαλος, που μπόρεσε να πετάξει, είναι από τους κύριους πρωταγωνιστές αυτής της ιστορίας,
και έχουν πολλά να μας διηγηθούν.

Τι είναι γνώση όμως;
Σε τι συνίσταται και σε τι χρησιμεύει;
Θα ήταν καλύτερα να μη είχαμε ξεκινήσει το ταξίδι αυτό
και να μη είχε γίνει;
Ποιος είναι ο Μίτος της Αριάδνης;
Ο Θησέας, τολμηρός εξερευνητής, θα αναλάβει αυτή την επικίνδυνη αποστολή.
Η Αριάδνη ψιθυρίζει κρυφά, στον Θησέα τις τρεις βασικές αρχές και τρεις κύριες οδηγίες για να μπορέσει να βγει ζωντανός, από τον φοβερό χώρο.

Γνώθι σαυτόν, του τονίζει, για να ξέρεις ποιος είναι ο στόχος.
Παν μέτρον άριστον,για να έχεις δικλείδα ασφαλείας
Και να είσαι πάντα σε ένα μονοπάτι με καρδιά, για να επιβιώνεις με... ποιότητα ζωής.
Του σκιαγραφεί τα τρία μεγάλα πεδία της γνώσης
και πως θα τα χειριστεί.

Τον συμβουλεύει να προσέξει πολύ
αυτό που δεν μπορεί να γίνει γνωστό, μέσα στην ανθρώπινη επικράτεια και με την ανθρώπινη μορφή
και που είναι η Τρίτη προσοχή.
Είναι το απερίγραπτο το αδιανόητο, λαμπερό και ταυτόχρονα τρομακτικό στην απεραντοσύνη του.

Να λαμβάνει σοβαρά υπ'οψιν του
το Άγνωστο, που είναι η σιωπηλή υπερβατική γνώση, η έμπνευση , η τέχνη, η θρησκεία, η μαγεία, η αριστερή πλευρά, η Δεύτερη προσοχή, η θηλυκότητα.
Κρυμμένο από τον άνθρωπο αλλά μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων του και γίνεται γνωστό κάποια δεδομένη στιγμή.

Να ασχοληθεί πολύ προσεχτικά με
το Γνωστό και ότι περιλαμβάνει η λογική, η δεξιά πλευρά, η επιστήμη, η Πρώτη προσοχή,
πολύτιμη για άνθρωπο, η αρσενικότητα.

Και του συνιστά να θέτει πάντα το ερώτημα:
Ποια είναι η αξία αυτού που μαθαίνουμε
Και σε ποιο χώρο ανήκει, από πού προέρχεται
Να ξεχωρίζει τα πεδία της γνώσης και την πρόσβαση σε αυτά.

Μπροστά σε αυτό που δεν μπορεί να γίνει γνωστό,
νιώθει κανείς αδράνεια, ηττοπάθεια, κατάθλιψη, ματαιότητα.
Οι πολεμιστές, όσο διατηρούν την ανθρώπινη μορφή, το αποφεύγουν, έχουν ρίξει φευγαλέες ματιές και είδαν ότι απορροφά την ζωτική τους δύναμη.
Προκαλεί τρομερή κατάθλιψη, γιατί δεν βρίσκεται στα πλαίσια μέσα των δυνατοτήτων του ανθρώπου.
Ο διαχωρισμός είναι υψίστης σημασίας, για τους εξερευνητές της γνώσης.

Μπροστά στο ¨Άγνωστο, γίνεται κανείς δραστήριος, ενεργητικός, δυναμικός, νοιώθει ενδιαφέρον.
Οι πολεμιστές το θεωρούν πρόκληση και το δέχονται με χαρά.
Αυτοί που φλερτάρουν με το Άγνωστο είναι οι μυστικιστές, οι καλλιτέχνες, ιερείς ,μοναχοί, φευγάτοι, ρομαντικοί, ασαφείς, διφορούμενοι, ονειρευτές, ιδεαλιστές.
Η ενασχόληση με αυτό το πεδίο χωρίς ένα γερό φυσικό ΄σώμα και σκληρή αυτοπειθαρχία, δημιουργεί τις μεγάλες ψευδασθήσεις και τις φυγές από την κλασική πραγματικότητα.

Το Γνωστό πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπ'οψιν, γιατί είναι ότι έχει κατακτήσει ο άνθρωπος, μέχρι την δεδομένη στιγμή. Οι άνθρωποι που ασχολούνται με το Γνωστό, είναι οι γνωστοί τύποι ορθολογιστές, υλιστές, κυνηγοί , επιστημονικοί.. τεχνοκράτες.

Η επίμονη χρήση όμως του γνωστού δημιουργεί εμμονές , και αρρωστημένα κολλήματα και περιορίζει τους ορίζοντες της σκέψης κα της φαντασίας, σε στενά πλαίσια και πεπατημένα.
Φτιάχνει και τους μικρούς τυράννους που κάνουν μανιακή χρήση και κατάχρηση του Γνωστού.

Ανάλογα με τις επιλογές τους
στην θέα και στην πρόκληση ενός Λαβύρινθου,
οι άνθρωποι είναι εύκολα αναγνωρίσιμοι.
Μερικοί, αρκετοί, δεν θα τολμήσουν να εισέλθουν ποτέ.
Για αυτούς θα είναι ένα παραμύθι και θα ίσως να αγνοήσουν την ύπαρξη του.
Θα διατηρήσουν ένα πρωτόγονο αυθορμητισμό κα μια ζωική φυσικότητα και αυθεντικότητα.
Είναι οι άνθρωποι που δεν έχουν ασχοληθεί με την ύπαρξη του αυτού του χώρου
Καλά παιδιά, πρωτόγονα, ακατέργαστα, φυσικοί τύποι, απλοϊκοί.
Κάποιοι άλλοι τον κοιτάζουν, και έχουν μείνει με το καημό της μόρφωσης και το ...; δέος.

Κάποιοι θα τολμήσουν απερίσκεπτα και υπερτιμώντας τις δυνάμεις τους, να τον διερευνήσουν.
Χωρίς τον Μίτο όμως, δεν θα μπορέσουν να βγουν.
Θα μείνουν σε κάποιο δωματιάκι ή σε ένα διάδρομο ή θα συναντήσουν το Μινώταυρο και θα καταβροχθιστούν.
Οι καταβροχθισμένοι είναι συνήθως διανοούμενοι, κουρασμένοι, μπλαζέ τύποι, υπερόπτες, πλαδαροί, άκεφοι, μπουκωμένοι πανεπιστημιακού τύπου κυρίως, περισπούδαστοι.
Αυτοί που έχουν εγκλωβιστεί, είναι χαρακτηριστικοί τύποι που έχουν παγιδευτεί σε ένα δωμάτιο, ειδικοί σε κάτι , εμπειρογνώμονες, αυθεντίες, απόλυτοι, μονοκόμματοι, μονόχνωτοι
και επαναλαμβανόμενα βαρετοί, λέγοντας τα ίδια και τα ίδια και κάνοντας τα ίδια και τα ίδια.
Μερικοί περιδιαβαίνουν τα δωμάτια και τους διαδρόμους χωρίς να καταλήγουν πουθενά και δεν χωρίς να βγούνε ποτέ από εκεί, σκόρπιοι, με σκόρπιες σκέψεις εδώ και εκεί...

Και είναι κάποιοι, που έχουν βγει κι όλας σώοι και ζωντανοί, όπως ο γιος του Αιγέα,
με την βοήθεια μια γυναίκας και μιας θηλυκής ενέργειας.

Είναι λοιπόν απαραίτητη η Αριάδνη και ένα σημείο αναφοράς και σύνδεσης όλων των δωματίων και των διαδρόμων.
Μα πάνω απ' όλα είναι απαραίτητος ο έρωτας για την γνώση, και το μονοπάτι του πολεμιστή.
Μόνο ο Θησέας βγαίνει ζωντανός και αναδύεται σώος, αλλά ο άνθρωπος έχει ακόμη μακριά πορεία για να ολοκληρώσει το ταξίδι της γνώσης και να φωτίσει όλους τους διαδρόμους και τα δωμάτια.
Παρ'ολο τον μεγάλο του κατόρθωμα, ο Θησέας, θα παραμείνει ημιτελής ήρωας, γιατί η περιπέτεια του ανθρώπου δεν τελειώνει εδώ.
Την συνέχεια την περιγράφει ο Όμηρος... στην Οδύσσεια, που είναι και άλλη οκτάβα
της περιπέτειας της γνώσης
Ο Ο-δυ-σσέας, όχι μόνο είναι κυρίαρχος του Λαβύρινθου, αλλά, τον βλέπει αφ 'υψηλού, πανοραμικά, γιατί βρίσκεται στο κέντρο της λογικής πάντα και του... Γνωστού.
Έχει όλα τα κλειδιά από τα δωμάτια και έχει και τα... Φτερά.
Όποτε χρειάζεται κάτι, τα επισκέπτεται παίρνει αυτό που θέλει και φεύγει πετώντας, σαν Αετός.
Ο δύσκολος ρόλος του Οδυσσέα βρίσκεται, στο να μπορέσει να συνδέσει το Γνωστό με το Άγνωστο και αυτό κάνει στους 12 μεγάλους σταθμούς της πορείας του, φτιάχνοντας την γέφυρα με την αριστερή πλευρά που βρίσκεται η Πηνελόπη και δένοντας την με γερά σχοινιά που του δίνει η Καλυψώ.
Ο πολυμήχανος, βασιλιάς της Ιθάκης, ενώνει την λογική με την σιωπηλή γνώση και ολοκληρώνει τον Άνθρωπο.
Χαρτογραφεί το Άγνωστο και το κάνει... γνωστό,
δημιουργώντας το Υπεράνθρωπο Τέλειο Όν.
Αυτό είναι και το ταξίδι του Οδυσσέα και η επιστροφή
στην Ιθάκη, γυρίζοντας από την κόλαση με τα τρόπαια της γνώσης, που είναι η κατανόηση και στοχεύοντας στην ολοκλήρωση του εαυτού, με οδηγό την αυτογνωσία

Δύο γυναικείες προσωπικότητες κρατούν τα νήματα των ιστοριών.
Η Πηνελόπη, ξετυλίγει ένα μπερδεμένο κουβάρι- πηνίο
και η Αριάδνη έχει τον Μίτο.
Ο Οδυσσέας, είναι το τελειότερο σημείο σε μια ανθρώπινη πορεία και είναι στο μέτρο του ανθρώπου.
Από εκεί και μετά τον ρόλο αναλαμβάνει ο Ηρακλής, ο οποίος έχει την δυνατότητα να αντιμετωπίσει και αυτό που δεν μπορεί να γίνει γνωστό στην Τρίτη προσοχή, γιατί είναι ημίθεος και δεν δεσμεύεται από την ανθρώπινη μορφή και είναι στο μέτρο του θεού.
Ποιο είναι το σημείο αναφοράς και σύνδεσης;
Είναι το αξεπέραστο προτρεπτικό ρητό των Δελφών.
Γνώθι σαυτόν και η έννοια της αυτογνωσίας.
Χωρίς τον στόχο της αυτογνωσίας και την κατάκτηση της, κάθε γνώση γίνεται ένα Μινώταυρος για τον άνθρωπο, ένα "φυλακισμένο" δωμάτιο και ένας αδιέξοδος Λαβύρινθος.

Χωρίς την έννοια της αυτογνωσίας και της προσωπικής αλλαγής, της ευθύνης και μεταμόρφωσης του εαυτού, όλα τα κινήματα, οι ιδεολογίες, οι θρησκευτικές συνταγές 'λύτρωσης' και οι επαναστάσεις, είναι καταδικασμένα να εκφυλίζονται και να μετατρέπονται σε τυραννίες ...;

Γνώση... γνώση ή αυτογνωσία,
Γνώση της.. γνώσης?

Λαβυρινθιολόγος της Λάιον
21 ος Αιών

ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΩΤΟΑΝΑΡΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΛΟΚ : ΟΙ ΠΟΛΕΜΗΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΙΟΝ..
 http://e-lions.blogspot.com

Ο καιρός του Τόξου!



.

Πρόσταξε η γαλανομάτα θεά του Ολύμπου, την βασίλισσα της Ιθάκης.
Ώρα για να διεκδικήσει κάποιος το τόξο του μεγάλου Εξερευνητή!
Ψιθύρισε η κόρη του Δία, στην κόρη του Ικαρίου.
Ώρα για τον διαγωνισμό του Τόξου!
Συμβούλεψε η Αθηνά, την Πηνελόπη.


Aνέβηκε
στα ψηλά δωμάτια του παλατιού, η Πηνελόπη, ύστερα από προτροπή της Αθηνάς.

Στα χέρια της κρατούσε ένα χαλκινοφίλντισι κλειδί και όταν άνοιξε
την λαμποκοπούσα πόρτα της μυστικής κάμαρης ακούστηκε ένας βαρύς θόρυβος.

Προχώρησε ανάμεσα στους πολύτιμους θησαυρούς και κατευθύνθηκε στο Τόξο με την φαρέτρα περίλυπη.
Ήταν το δώρο του Ιφιτου, το Τόξο του Απόλλωνα, αλλά ο Οδυσσέας
δεν το πήρε μαζί του όταν ξεκίνησε την μεγάλη εξερεύνηση του Κόσμου.

Η περίφρων κόρη του Ικάριου ,το άγγιξε και, δάκρυα άρχισαν να κυλούν από τα μάτια της.

Έκλαιγε για την εξορία, την μοναξιά, την αγωνιά του Ανθρώπου ,αιώνες τώρα, να βασανίζεται χωρίς τέλος, χωρίς οίκτο.

Έκλαιγε μ'αναφιλητά για τα παιδιά που δεν έχουν προλάβει να χαρούν την ξεγνοιασιά ,την νεότητα ,την αθωότητα, που τους ταιριάζει.

Έκλαιγε για τις γυναίκες που δεν μπόρεσαν να μοιραστούν την ζωή τους
μ'ενα ταίρι που θα εκτιμούσαν, θ'αγαπούσαν και θα σεβόταν.

Ακόμη θρηνούσε για τους άντρες που έχουν χάσει την την περηφάνια τους,
την τιμή τους, τον στόχο , τον προορισμό τους που, όφειλαν να έχουν.

Έκλαιγε γοερά η Πηνελόπη, για τους ανθρώπους όλων των εποχών,
όλων των φυλών και των φύλων, όλων των θρησκειών, που γεννιούνται και πεθαίνουν μόνοι τους, εξαπατημένοι απ'όλα, που έχουν καταδικαστεί σ'ενα τόσο άνισο και δύσκολο αγώνα.

Σ'ένα αγώνα που, πάντα, μα πάντα, κάτι τους ξεπερνά και στο τέλος τους νικά..

Κι'όταν στέρεψαν τα δάκρυα, κατέβηκε τις μαρμαρένιες σκάλες, ακούμπησε σ'ένα Στύλο και παρέδωσε το Τόξο, στο Τηλέμαχο και στους Μνηστήρες.

Στο πρόσωπο της ήταν ζωγραφισμένη η αυστηρότητα αλλά , βαθιά μέσα της
ήλπιζε και ευχόταν να έχει επιστρέψει ο Οδυσσέας , να είναι πια εδώ
και να διεκδικήσει τον τίτλο του.


Υπάρχει κανείς που να μπορεί να λυγίσει το Τόξο
και να περάσει το βέλος ανάμεσα από τις οπές 12 τσεκουριών?

Ελεύθερος Όμηρος
21ος Αιών

ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΩΤΟΑΝΑΡΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΛΟΚ : ΟΙ ΠΟΛΕΜΗΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΙΟΝ..
 http://e-lions.blogspot.com/

4. Οι τέσσερις εχθροί της ...Γνώσης


.
Τα γηρατειά.
.
Το τέλος του δρόμου και ενός ...ταξιδιού!

Παρ'όλο που κάποιοι άνθρωποι δεν θα αγωνιστούν ποτέ, με την διαύγεια και την δύναμη, σίγουρα θα αντιμετωπίσουν τον φόβο και τα γηρατειά, αφού είναι αναπόσπαστο μέρος της ζωής.
Τα γηρατειά του πολεμιστή όμως δεν είναι η ίδια εμπειρία με τα γηρατειά ενός μέσου ανθρώπου.
Αφού ο πολεμιστής κατακτήσει τον φόβο, βάλει την διαύγεια στην σωστή προοπτική της νικήσει την δύναμη, θέτοντας την σε έλεγχο, φθάνει σε ένα σταυροδρόμι, που είναι ο τέταρτος φυσικός εχθρός του και αφορά τα γηρατειά.
Είναι και η τελευταία πρόκληση και επιλογή που θα κάνει.

Τα γηρατειά είναι ένα σταυροδρόμι, με την έννοια ότι είναι το σημείο στο οποίο διασταυρώνονται δύο δυνάμεις σε ορθή γωνία.
Η μια δύναμη είναι ο διαρκής πειρασμός για ανάπαυση, να τα παρατήσεις και η άλλη είναι η αποφασιστικότητα να συνεχίσεις.
Εάν παραδοθείς στον πειρασμό για ανάπαυση, τα γηρατειά θα τον αποσυνδέσουν από την προσωπική του δύναμη και πριν περάσει πολύς καιρός θα γίνει τόσο αδύναμος όσο και ο οποιαδήποτε μέσος άνθρωπος στα γηρατειά του.
Εάν από την άλλη πλευρά καταπολεμήσει τον πειρασμό να αναπαυτεί επιτελεί ένα θαύμα και προκαλεί μετατόπιση 90 μοιρών, στην συνείδηση του, που τον βοηθά να εισέλθει σε εκείνη την κατάσταση που λέγεται το τελικό ταξίδι του πολεμιστή.
Ο πολεμιστής είναι ένας άνθρωπος που έχει ακολουθήσει πιστά την καρδιά του, στον δρόμο για την αληθινή γνώση και δύναμη, τα οποία, όταν τα αποκτά ΄φθάνει και στο τέλος του ταξιδιού του.
Η ιδέα της συνταξιοδότησης είναι ένας τρομερός πειρασμός για κάποιον, που έχει ζήσει στην κόψη του ξυραφιού και ήρθε η ώρα να απολαύσει τα επιτεύγματα του.
Όμως , αυτά είναι μια πολυτέλεια που δεν μπορεί να επιτρέψει στον εαυτό του.
Αν το κάνει την ίδια στιγμή του θριάμβου του τα γηρατειά θα του στερήσουν όλα όσα έχει αποκτήσει στις μάχες του.
Έτσι χωρίς να το συνειδητοποιεί, θα αρχίσει να γίνεται οκνηρός και απρόσεχτος.
Χάνοντας την εγρήγορση του θα ανακαλύψει ότι έχει γίνει ένας αδύναμος γέρος.
Τα γηρατειά είναι ένας θανάσιμος εχθρός και θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, όπως και οι προηγούμενοι.
Να κυλήσει μαζί τους χωρίς ...να παραδοθεί.
Με αυτόν τον τρόπο προκαλεί ένα παράξενο φαινόμενο.
Χωρίς να παρεμβαίνει στην φυσική διαδικασία της γήρανσης, η ζωτικότητα του είναι τέτοια που επιβραδύνει την διαδικασία, σε τέτοιο βαθμό που να φαίνεται αγέραστος και μπαίνει στην φάση της μετατόπισης των 90 μοιρών.
Το ψυχολογικό αποτέλεσμα αυτής της μετατόπισης, είναι γνωστό σαν το τελικό ταξίδι του πολεμιστή, αρχίζοντας μια πλήρη ανακεφαλαίωση ,με την προοπτική της νέας του συνείδησης, παίζοντας ένα ενεργό ρόλο στην διαμόρφωση του πεπρωμένου του.
Η μετατόπιση δεν ακυρώνει το αποτέλεσμα των γηρατειών στο σώμα αλλά βοηθά τους πολεμιστές να διατηρήσουν τον έλεγχο των ικανοτήτων τους, την γνώση, την νηφαλιότητα και την διαύγεια μέχρι την στιγμή του θανάτους τους και ακόμη... παραπέρα.
Ο πολεμιστής δεν ενδιαφέρεται για την νίκη ή την ήττα ,αλλά, για την χαρά
να δίνει την μάχη του με άψογο τρόπο.

Όταν φθάνει στη Ιθάκη, ο Οδυσσέας, είναι στην μέση ηλικία.
Και αντιμετωπίζει μια κατάσταση περίπου σαν την σημερινή, τόσο απελπιστική ...;
Οι κρόταφοι γκριζάρουν και οι ρυτίδες ,εμφανείς στο πρόσωπο του, τα γηρατειά είναι μπροστά του πια και διαγράφεται η πιο δύσκολη μάχη που θα δώσει, κάποιος που έχει περάσει ήδη πολλά και ...; απ'όλα.
Αυτός, που δεν ενέδωσε σε μια θεά, που του προσφέρει την θέση του κυρίαρχου του κόσμου, αυτός, που πήγε στον Άδη και γύρισε ζωντανός, αυτός που αρνήθηκε τον Έρωτα μια νεαρής δροσερής Ναυσικά και την γλυκειά ξεκούραση στους φίλους, βρίσκεται τώρα αντιμέτωπος με μια αδιέξοδη ...;κατάσταση.
Το παλάτι υπό κατάληψη, το σπίτι του Ανθρώπου ένα πλιάτσικο παντού, η γη καμένη.
Τα δέντρα κομμένα, το νερό βρώμικο, ο αέρας δηλητηριασμένος, οι μνηστήρες στρωμένοι στο τραπέζι να εξαντλούν και τα τελευταία αποθέματα, αδιάντροπα.
Ο λαός φτωχός αδιάφορος παραιτημένος, εξαθλιωμένος.
Ο Αντίνοος στην καρέκλα της θρησκευτικής εξουσίας, λαίμαργος, αλαζών, υποκριτής και φαρισαίος,κοιλαράς και αντι-νοικός.
Ο Ευρύμαχος, στην θέση της πολικής εξουσίας να ανοίγει κερδοσκοπικούς πολέμους
και τις μάχες εντυπώσεων, μιας άσκοπης, αποπροσανατολιστικής φλυαρίας παραθύρων, διεφθαρμένος, άπληστος, ξεδιάντροπος και ευτραφής.
Οι γυναίκες, Μελάνθες, στους καναπέδες τους , να τους κάνουν τα χατίρια, υποκύπτοντας
... για ένα κομμάτι ψωμί.
Οι Μελάνθιοι, να πουλάν εκδουλεύσεις με το ...;. αζημίωτο.
Οι δούλοι να πηγαινοέρχονται γλύφοντας ένα κοκαλάκι και αυτοί και προσκυνώντας συνεχώς για καμιά θεσούλα, στο δημόσιο ή στον... παράδεισο.
Τα περήφανα γηρατειά, της Ευρύκλειας, σε εξαθλίωση, αγανακτισμένα.
Κάποιοι σοφοί γέροντες, Εύμαιοι, σε απομακρυσμένες κορυφές, απομονωμένοι με το κοπάδι τους, βυθισμένοι σε μεγάλη λύπη.
Η Πηνελόπη μακρινή υπόθεση, απρόσιτη, αμφίβολη ...;
Ο Τηλέμαχος στο έλεος της μόλυνσης των ακάλεστων ...; Σμιθ, αβέβαιος, ανασφαλής, αθώος,
ανυπεράσπιστος και η νεολαία να αφανίζεται, να εξοντώνεται στις καφετέριες, στις ουσίες, στην παραπαιδεία και στην ανεργία.
Και τα γηρατειά πια μπροστά του να είναι πια ο χειρότερος εχθρός του
και οι μνηστήρες πολυπληθέστατοι, και σε θέσεις εξουσίας όλοι τους, με μεγάλες κοιλιές και αχόρταγα στομάχια.... σε ένα ατέλειωτο φαγοπότι σκανδάλων.
Να κάνουν τους ανθρώπους να γεράζουν γρήγορα, αφού τους κλέβουν, τους διαβρώνουν, τους απομυζούν, τους μολύνουν, με την αρπακτική, άπληστη και διαστροφική παρανοική "λογική τους".
Από πού θα αντλήσει δύναμη και κουράγιο, να αντιμετωπίσει μια τέτοια κατάσταση;
Τι μπορεί να κάνει ένας πολεμιστής σαν τον Οδυσσέα;
Ποιόν θα μπορούσε να εμπιστευθεί ;
Η οργή ανεβαίνει στο μέτωπο του.
Ότι αγαπά, το βλέπει, να προσβάλλεται, να καταστρατηγείται, να χλευάζεται,
να λεηλατείται, να εξοντώνεται, η θλίψη του είναι απέραντη, για αυτή την κατάντια του ανθρώπου.
Όμως ο μεγάλος εξερευνητής και λάτρης της γνώσης δεν μπορεί ποτέ να δηλώσει ανάπαυση, συμβιβασμό ή παραίτηση, και η λέξη "αδύνατον", δεν υπάρχει στο λεξιλόγιο του.
Την νύχτα που περνάει στο παλάτι , κάτω από μια προβιά, κάνει την μετατόπιση και την ανακεφαλαίωση της ζωής του και περνάει σε άλλη προσοχή και σε μια δεύτερη «κάθετη» μεταμορφωμένη Νεότητα.
Ο μεγαλύτερος πολεμιστής του κόσμου, θα φτιάξει το σχέδιο ακόμα και με αυτές τις συνθήκες και θα δώσει την τελευταία του μάχη.
Έτσι θα γεράσει με αξιοπρέπεια, κοντά σε ότι αγάπησε πολύ και δεν ξέχασε ποτέ
...; σαν ένα ολοκληρωμένο τέλειο ον, στον τελικό προορισμό του.

Όταν φθάνει ο Οδυσσέας στην Ιθάκη, η ψυχή του είναι ανέγγιχτη, δεν την πρόδωσε, δεν την απαρνήθηκε ποτέ.
Η καρδιά του, καθαρή σαν του γιου του Τηλέμαχου, που τον κουβαλά μαζί του, μέσα του,
το βλέμμα του, λαμπερό, νεανικό, παρ'όλες τις ρυτίδες και το πνεύμα, όρθιο, σπινθηροβόλο, αγέρωχο, απροσκύνητο, αδάμαστο.
Και... είναι αυτό το πνεύμα του πολεμιστή ,
που θα του δώσει το θάρρος και την έμπνευση, να δώσει την τελευταία μάχη της ζωή του περήφανα, ακατάβλητα και με την αξεπέραστη ευφυΐα και δύναμη ενός μεγάλου στρατηγού, ...;.μαζί με αυτούς, που έχουν απομείνει και είναι σαν και ...; αυτόν
φτιαγμένοι από την ίδια πάστα των πολεμιστών ...;και των Ανθρώπων.

Ποιοι είναι αυτοί, που μένουν κοντά του,
σε αυτή την τελευταία μάχη ...; ενός πολεμιστή?

Νέα Ιθάκη
21ος Αιών

ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΩΤΟΑΝΑΡΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΛΟΚ : ΟΙ ΠΟΛΕΜΗΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΙΟΝ..
 http://e-lions.blogspot.com/

3. Οι τέσσερις εχθροί της... Γνώσης



.
Η δύναμη
Η αίσθηση της κυριαρχίας ...;

Μόλις ο πολεμιστής κατακτήσει τον φόβο του και βάλει την διαύγεια στην σωστή προοπτική της, προχωρά με τα σίγουρα και εύκολα βήματα ενός ανθρώπου ,που ξέρει χωρίς αμφιβολία τον σκοπό στην ζωή του.
Αρχίζει να περιβάλλεται από μια σίγουρη ηρεμία και εσωτερική γαλήνη, με την οποία κατορθώνει να εξοικονομεί και να αποταμιεύει προσωπική δύναμη.
Κάποια μέρα και ενώ κάνει μια πολύ γήινη πράξη συνειδητοποιεί ότι όλες του οι πράξεις έχουν διαποτιστεί από μια νέα ποιότητα που δεν υπήρχε πριν και η δύναμη βρίσκεται υπό την εξουσία του..
Η δύναμη είναι πραγματικά ένα μυστήριο, οι πολυπλοκότητες της οποίας, αψηφούν ακόμα και τις ικανότητες των πιο τέλειων ενορατικών.
Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τον καταπληκτικό τρόπο με τον οποίο μεταμορφώνει όλους όσους την αναζητούν.

Η δύναμη δεν είναι ο θεός ή κανένα άλλο Ον, αλλά το αποτέλεσμα της Αντίληψης.
Με άλλα λόγια, το Α αντιλαμβάνεται το Β και το αποτέλεσμα είναι η γνώση που αποκτάται από αυτή την επαφή και εμπειρία, δηλαδή η προσωπική δύναμη.
Το Β αντιλαμβάνεται με ένα παρόμοιο τρόπο το Α και ταυτόσημο αποτέλεσμα.
Τότε λόγω της αλληλεπίδρασης ακόμα και στιγμιαίας, το Α ακτινοβολεί την προσωπική του δύναμη στο Β και αυτό κάνει το ίδιο.
Το προϊόν της ανάμειξης αυτών των δύο είναι μια δευτερεύουσα δύναμη
που ονομάζεται συναίσθημα και αυτή η συναισθηματική αντίδραση θα πυροδοτήσει με την σειρά της περισσότερη αντίληψη.
Όλη η ζωή περιέχει αλληλοσυσχετισμούς και οποιαδήποτε προσωπική δύναμη χάνεται ή αποκτιέται έχει επίδραση πάνω στο όλον, στην παγκόσμια δύναμη.
Τα αποτελέσματα της προσωπικής δύναμης είναι σχετικά μικροσκοπικά αλλά η συνολική δύναμη που παράγεται κάθε δευτερόλεπτο είναι πέρα από κάθε φαντασία και το αποτέλεσμα της απρόβλεπτο και εμείς ο ι άνθρωποι είμαστε ένα ακέραιο μέρος αυτού του μεγαλειώδους μυστηρίου..
Τα ανθρώπινα όντα δεν είναι μόνο τα φυσικά πλάσματα που πολεμούν για μερικά ψίχουλα κοσμικής ύπαρξης πάνω στην γη αλλά συγχρόνως μαγικά όντα του σύμπαντος που έχουν ένα ένδοξο και απεριόριστο δυναμικό.
Παρ'όλο που η κοινωνική διαμόρφωση και η κοινή κοσμοθεώρηση του ανθρώπου έχουν κρατήσει την ανθρωπότητα στην σκλαβιά της άγνοιας σήμερα ο άνθρωπος είναι έτοιμος να ανακαλύψει , αυτό που πραγματικά είναι.

Ξημερώνει λοιπόν η μέρα που πολλοί άνθρωποι θα ξεκινήσουν την αναζήτηση της αληθινής τους κληρονομιάς στην οποία δεν θα αισθάνονται σκλαβιά και δουλοπρέπεια αλλά ,ελευθερία και μεγαλοπρέπεια.
Από΄την στιγμή που ένας πολεμιστής ανακαλύψει την δύναμη δεν είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος στο έλεος του κόσμου, αλλά προχωρά μπροστά με την εξουσία και την δύναμη ενός ηγέτη.
Η εντολή του αναγνωρίζεται ενστικτωδώς και υπακούεται.
Η ζωτικότητα του παράγει στους γύρω του αίσθηση ελπίδας και συγκίνησης, ενώ οι τολμηρές κινήσεις του καλλιεργούν μια έμπνευση και ένα σεβασμό που κάνουν τον λόγο του να έχει την ισχύ νόμου.
Σε αυτό το σημείο η δύναμη του πολεμιστή είναι τέτοια που τον βοηθά να κάνει
οτιδήποτε θεωρεί σωστό, αλλά είναι η στιγμή που αντιμετωπίζει τις προσκλήσεις του τρίτου φυσικού εχθρού του τη δύναμης.
Τότε πρέπει να κατανοήσει πως εξουσία δεν σημαίνει κυριαρχία στους άλλους, αλλά σημαίνει να είσαι τέλειος κυρίαρχος της γνώσης και να δέχεσαι την ευθύνη της ηγεσίας
σαν ένα καθήκον και με την αίσθηση της λεπτότερης χροιάς του χιούμορ.
Όλη η πραγματική γνώση βασίζεται στις αλήθειες που βρίσκονται στην αλληλεξάρτηση και αλληλοϋποστήριξη της ζωής, κανείς δεν μπορεί να αψηφήσει αυτόν τον παγκόσμιο νόμο και να γίνει δικτάτορας χωρίς να δώσει λόγο για αυτό.
Όλοι είμαστε δάσκαλοι και μαθητές συγχρόνως και ηγέτες και οπαδοί.

Υπάρχουν πάντα εκείνο που προχωρούν μπροστά και θέτουν τον βηματισμό, αλλά δεν καθορίζει κάποιος την πορεία.
Το Πνεύμα του Ανθρώπου είναι εκείνο, που οδηγεί πραγματικά και το κάθε άτομο είναι απλώς ένα μικροσκοπικό κομμάτι εκείνου του όλου που ονομάζεται Πνεύμα.
Κανένας από εμάς δεν είναι πιο σημαντικός ή λιγότερο από κάποιον άλλον ή άλλο πράγμα στο κόσμο.
Ο άνθρωπος είναι ένα μαγικό ον του σύμπαντος αλλά επίσης και... ένα μυρμήγκι.
Όπως ένα μικρό μυρμήγκι υφίσταται την επίδραση της γνώσης του ανθρώπου ,έτσι και ο άνθρωπος υφίσταται την επίδραση εκείνης της παγκόσμιας ευφυΐας, που την αντιλαμβανόμαστε να εκδηλώνεται στο φυσικό επίπεδο συλλογικά σαν μια οικογένεια ...εντόμων.
Είναι μόνο η περιορισμένη όραση του ανθρώπου που τον κάνει να διαχωρίζει τον εαυτό του από τα πλάσματα του κόσμου.

Οι πολεμιστές στοχεύουν στην ελευθερία τους και την διεκδικούν, αλλά οι περισσότεροι άνθρωπο πιστεύουν ότι εξουσιάζοντας τους άλλους ή κυριαρχώντας... μπορούν να είναι ελεύθεροι.
Όμως ένας δικτάτορας δεν είναι ποτέ ελεύθερος, διότι για να διατηρεί την εξουσία πρέπει να κρατά συνεχώς τους υπηκόους σε έλεγχο και τους εχθρούς στην γωνία.
¨Όπως και όταν αγαπάς κάποιον εγωιστικά, δεν είσαι ελεύθερος γιατί έχεις την εμμονή να διατηρήσεις την σχέση μαζί του..
Έτσι ο πολεμιστής αν δεν αποσπαστεί από τη δύναμη δεν θα μπορέσει ποτέ να είναι ελεύθερος.
Κανένα ον ή πράγμα σε αυτό τον κόσμο δεν μπορεί να διεκδικηθεί σαν προσωπική ιδιοκτησία, διότι υπάρχει μονάχα μια ζωή και ένα πνεύμα που εκδηλώνεται από μυριάδες μορφές και όλα τα πράγματα στο σύμπαν είναι ιδιοκτησία μόνο της ζωής του πνεύματος, που όλοι δανειζόμαστε και δουλεύομε σε οποιαδήποτε ζωή μας.
Αυτό ισχύσει για όλα τα πράγματα της ζωή μας, το ταλέντο μας τα συναισθηματικά και νοητικά μας χαρακτηριστικά, ο πλούτος μας και φυσικά για την δύναμη μας.
Όλα αυτά δεν είναι ιδιοκτησία μας αλλά τα έχουμε δανειστεί και πρέπει να τα χειριστούμε σωστά , αρμονικά και άψογα.
Επομένως αν έχουμε την δύναμη πρέπει να την χρησιμοποιήσουμε με οποιαδήποτε τρόπο θεωρούμε σωστό αλλά δεν έχουμε το δικαίωμα να την καταχραστούμε και να παραβιάσουμε τον παγκόσμιο νόμο.

Όσο ασχολούμαστε με την δύναμη, η ευθύνη να την χειριστούμε άψογα είναι πολύ μεγαλύτερη από την πρόσκληση να μη την έχουμε επειδή ,υπάρχει ο πειρασμός να της παραδοθούμε.
Όταν κάποιος παραδοθεί στην δύναμη καταντά στην πραγματικότητα ένα αξιοθρήνητο πλάσμα, που συνεχώς θα αγωνίζεται να την αυξήσει΄ η να την προφυλάξει και από σύμμαχους.
Η εξουσία γίνεται ένα τρομερό μειονέκτημα.
Η δύναμη είναι φοβερός εχθρός και πρέπει να είναι κανείς εξαιρετικός πολεμιστής για να την νικήσει.
Όταν χάσει την μάχη μετατρέπεται σε δικτάτορα και σιγά σιγά χάνει της αίσθηση ανθρωπιάς και δικαιοσύνης.
Μετά από αυτό το σημείο η δύναμη θα αρχίσει να εξαλείφει την επίγνωση του ανθρώπου και θα τον καταντήσει παραμορφωμένη καρικατούρα, ένα κέλυφος μιας αχρείας διαφθοράς, εξαντλημένο και απάνθρωπο.
Ελάχιστοι άνθρωποι σταματούν να σκεφθούν, όταν την αποκτήσουν, ότι δεν είναι ποτέ δική τους.

Το να έχεις την δύναμη και εν τούτοις να είσαι ελεύθερος από αυτήν είναι μια έννοια που υπερβαίνει την απλή λογική..
Όμως όταν ο πολεμιστής, ελέγξει την δύναμη του ανυψώνεται πάνω από αυτήν για να γίνει αβλαβής και ταπεινός, αλλά αήττητος με κάθε άποψη.
Αυτοί οι πολεμιστές θα συναντήσουν τους συνάνθρώπους τους στην μέση
της τρέλας του ονείρου τους και θα τους αγκαλιάσουν όλους και όλα χωρίς κανένα φόβο και χωρίς προσδοκία αλλά με πραγματική σεμνότητα και ταπεινότητα.
Η αληθινή ταπεινότητα δεν είναι μια αίσθηση δουλοπρέπειας αλλά μια αυθόρμητη πράξη της καρδιάς γεννημένη από την ευφυή αναγνώριση της αλληλεξάρτησης της ζωής.

Ο Οδυσσέας έρχεται αντιμέτωπος με την δύναμη στο νησί της Καλυψούς.
Μετά τις γνώσεις που διέθετε μετά την επιστροφή από τον Άδη, ξεπερνώντας κάθε ίχνος φόβου και κατακτώντας την διαύγεια ακούγοντας τις σειρήνες, δεμένος στο κατάρτι, δέχεται την δελεαστική πρόταση της 'κρυμμένης'θεάς, που του προσφέρει την εξουσία του κόσμου.
Όμως ο πολυμήχανος βασιλιάς δεν... ενδίδει. ..!
Προτιμά να συνεχίσει το ταξίδι για την αγαπημένη του Ιθάκη, στοχεύοντας στην ολότητα του εαυτού και αρνούμενος την θέση του Σηθ.
Γιατί η γνωριμία και η ολοκλήρωση του εαυτού είναι η πιο σημαντική πράξη ενός ανθρώπου και η έλλειψη αυτογνωσίας ,η πιο ανήθικη ...;
Η δύναμη και η ευφυΐα της διαύγειας δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν σωστά, άψογα και δίκαια από κανένα άνθρωπο που δεν έχει γνωρίσει και δεν έχει γίνει κυρίαρχος του εαυτού του.
.
Που εδρεύει η δύναμη ...του πολεμιστή?

New Force
21st century

ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΩΤΟΑΝΑΡΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΛΟΚ : ΟΙ ΠΟΛΕΜΗΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΙΟΝ..
 http://e-lions.blogspot.com

0νειρευτες και ... Κυνηγοι!!!!


Οι
.
Μη Πράξεις των Πολεμιστών:
 
Τυλιγμένες σε ένα κόκκινο χαλί
...μπροστά στον αυτοκράτορα
της Ρώμης ...;

Ο τύπος του Ονειρευτή:
Εσωστρεφής, σιωπηλός, σκεφτικός, στωικός έως κυνικός, φιλοσοφημένος.
Εξαιρετικός δέκτης, ακούει πάντα, αφουγκράζεται, τον παλμό, τον ρυθμό του κόσμου, κουβαλά μια λύπη, ...από τα αριστερά, μια θλίψη μια προσμονή, μια Σιωπή,
τελετουργικά αργός στις κινήσεις, απόλυτα αυτοσυγκεντρωμένος, σαρκαστικός.

Η προτίμηση του είναι ένα χρώμα που τον συνδέει με την Πηγή
και οι κάθετες μετακινήσεις του σημείου της Αντίληψης
του επιτρέπουν την πλοήγηση στο μεγάλο Ωκεανό του Άγνωστου.
Διακρίνεται από την δύναμη στο Βλέμμα που έλκει τον Σκοπό
και εστιάζει την Προσοχή στο... Στόχο.
Δεν αστοχεί ποτέ!
Ευαίσθητος και μαλακός απ'; εξω σκληρός και ατσάλινος στο εσωτερικό
σαν το κουκούτσι ενός... ροδάκινου.

Ο Όμηρος φτιάχνει ένα καταπληκτικό Ονειρευτή στο πρόσωπο της Πηνελόπης
και περιγράφει με την μοναδική του μαγική μαεστρία
την στρατηγική, την δύναμη και ...; τις ασχολίες της.
Ο Ιούλιος Καίσαρας, η αυτοκράτειρα της Αυστρίας Σίσσυ, η Ιωάννα της Λωραίνης.
Αλλά ακόμη και ο Οκταβιανός Αύγουστος , ο Ιουστινιανός , ο ειρηνικός πολεμιστής Γκάντι,
ο πατέρας Παϊσιος , ο Τζων Λένον υπήρξαν όλοι τους σπουδαίοι και μεγάλοι ονειρευτές ...;. ο καθένας με τον τρόπο του και στον τομέα του.
.
Ο τύπος του Κυνηγού:
Ένας χαρούμενος, εξωστρεφής, επικούρειος έως μποέμ τύπος.
Εξαιρετικός πομπός, ομιλητικός, ιδιαίτερα επικοινωνιακός, αυτοσαρκαστικός.
Σπάνια θα σου χαλάσει το χατίρι σε πρώτη φάση',
Έχει μια ταυτότητα για τον καθένα, ευπροσάρμοστος, κοινωνικός,
γλεντζές, άριστος ηθοποιός και γνώστης της ελεγχόμενης τρέλας.
Για αυτόν ο κόσμος είναι μια σκηνή και ο ίδιος μόνο ένας απλός ρόλος.
Ταχύτατος, ακαριαία αστραπιαίος, αδυσώπητος , δεν παίρνει τίποτα στα σοβαρά δεν
δεσμεύεται, άπιαστος.
Ο άκαμπτος στόχος του φαίνεται στα μάτια του από την λάμψη
στον υμένα της κόρης και της ίριδας και οι οριζόντιες μετακινήσεις του σημείου της Αντίληψης, του επιτρέπουν την άνετη πλοήγηση στο γοητευτικό κόσμο του Γνωστού.

Ο Οδυσσέας φτιάχνει το ολοκληρωμένο πρότυπο του Κυνηγού,
που κυνήγησε τα πάντα και φυσικά πρώτα απ' όλα τον Εαυτό του
και δίνει ρεσιτάλ ελεγχόμενης τρέλας και της κυνηγετικής μεθόδου.

Μεγάλοι κυνηγοί υπήρξαν ο Μ, Αλέξαντρος, η κόρη της Ίσιδας
και βασίλισσα της Αιγύπτου Κλεοπάτρα, η Θεοδώρα του Βυζαντίου,
η Εβίτα Περόν, ο Αριστοτέλης Ωνάσης, που δυστυχώς ξέμεινε στην Καλυψώ
-;ένας χαμένος Οδυσσέας-, ο μέγιστος ηγέτης Φιντέλ Κάστρο.

Οι κυνηγοί έχουν πάντα μια προτίμηση σε μια δραστηριότητα που λειτουργεί σαν
σημείο συγκέντρωσης ... στο Σκοπό.
Μπορεί να είναι η προτίμηση τους στον χορό, στο θέατρο στην μουσική, στο εμπόριο,
στην αστρονομία, στην επιστήμη στην πολιτική.

Με όποια ιδιοσυγκρασία και να γεννιούνται οι πολεμιστές πάντα
πρέπει να καλλιεργούν και τις άλλες πλευρές για να μη γίνονται δύσκαμπτοι
και υπερόπτες και να διευρύνουν την σκέψη τους και την δράση.
Ανάλογα με την πρόκληση χρησιμοποιούν την μια τεχνική ή την άλλη
και στοχεύουν σε αρμονία ονειρικής σκέψης και σοφής δράσης.

Οι άντρες κινδυνεύουν στο ονείρεμα, γιατί είναι ευάλωτοι στην γοητεία των θηλυκών ανόργανων όντων αλλά,
και οι γυναίκες πληγώνονται από το κυνήγι, γιατί συνήθως οι αντίπαλοι θηρευτές
είναι ανελέητοι με την γυναικεία φύση.

Ένα αξεπέραστο παράδειγμα σύγχρονου ονειρευτή και κυνηγού
είναι ο Μάρκος και οι σύντροφοι του Ζαπατίστας.
Ποιητές... των όπλων και ... της καρδιάς μας.
Ένας μεγάλος Τολτέκος πολεμιστής που βοήθησε τον λαό του
και έδωσε μαθήματα αξιοπρέπειας σε παγκόσμιο επίπεδο,
αλλάζοντας την έννοια και το αίτημα της επανάστασης
... για τον 21 ον αιώνα!

Ποιο όνειρο θα κυνηγήσουμε σήμερα?

Ονειροκυνηγός της Λάϊον
21 ος Αιών
ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΩΤΟΑΝΑΡΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΛΟΚ : ΟΙ ΠΟΛΕΜΗΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΙΟΝ..
 http://e-lions.blogspot.com

απο καρβουνο...... Διαμαντι


.
Δ ιαμάντι:
Η μεταμόρφωση ενός 'καμένου'; σε... βασιλιά!

Το χημικό στοιχείο Άνθρακας είναι αμέταλλο με ατομικό αριθμό 6
και ατομικό βάρος 12,011. Έχει θερμοκρασία τήξης 3500 C°
και θερμοκρασία βρασμού 4827 C°.
Ο άνθρακας εμφανίζεται με διάφορες αλλοτροπικές μορφές όπως:
Το Διαμάντι:
Kρυσταλλικό και σκληρό. Χρησιμοποιείται ως κόσμημα και όργανο κοπής ή διάνοιξης.
Το χημικό του σύμβολο είναι C.
Ο άνθρακας είναι ένα από τα στοιχεία , τα δομικά υλικά
που φτιάχνουν τον υλικό κόσμο με ποικίλους συνδυασμούς
και βρίσκεται στη 2η περίοδο και την 14 ομάδα του περιοδικού πίνακα.
Ο αριθμός των πρωτονίων( Πηνελόπη) 6 και αυτός είναι
και ο αριθμός των ηλεκτρονίων(Οδυσσέας), όταν είναι ουδέτερο.
Ο αριθμός 4 στην εξωτερική στοιβάδα, του δίνει την ικανότητα
να συνδυάζεται με πολλούς τρόπους, δημιουργώντας ειδικό κεφάλαιο
στην χημεία, την οργανική.
Το ηλεκτρόνιο Οδυσσέας ταξιδεύει και γυρίζει γνωρίζει τον κόσμο
δημιουργώντας άλλες σχέσεις και κάνοντας άλλες επαφές.
Τι είναι αυτό που κάνει ένα κάρβουνο να γίνεται διαμάντι;
Η διάταξη και ο μετασχηματισμός.
Το διαμάντι είναι ο βασιλιάς των ορυκτών
και η ανώτερη μορφή που μπορεί να φθάσει ένα ορυκτό.
Το διαμάντι ή αδάμας (στη καθαρεύουσα) είναι περίφημο ορυκτό για την ισχυρή λάμψη του και την πολύ μεγάλη σκληρότητά του, με ιδιαίτερη διεθνή εμπορική αξία. Ανήκει στην οικογένεια των αυτοφυών στοιχείων. Αποτελείται δε από καθαρό άνθρακα και είναι το σκληρότερο υλικό που υπάρχει στη φύση. Λόγω της σκληρότητας αυτής χρησιμοποιείται σε βιομηχανικές εφαρμογές, ενώ η λαμπρότητα του το κάνει το πιο διάσημο και περιζήτητο πολύτιμο λίθο. Το βάρος του μετριέται με καράτια (1 καράτι=200 χιλιοστά του γραμμαρίου)

Ο άνθρωπος μπορεί να μιμηθεί το παράδειγμα του διδασκόμενος
και παρατηρώντας την φύση γύρω του που ένας μεγάλος και σοφός δάσκαλος.
Μπορεί να μετασχηματίσει την ενέργεια του ,να αναμορφώσει τον εαυτό του ,
να διαπλάσει τον χαρακτήρα του , να τον σφυρηλατήσει
και να φθάσει στην κορυφαία θέση, που δικαιωματικά του ανήκει.
Το ποσόν και την ποιότητα της ενέργειας καθορίζεται
με την σύλληψη και μετά την γέννηση του.
Η αλήθεια είναι πως η άγνοια, οι καταχρήσεις των γεννητόρων
δεν αποτελούν και τις καλύτερες προυποθέσεις ,για ένα τέτοιο ξεκίνημα.
Αλλά πάντα υπάρχει ο θεϊκός σπινθήρας σε κάθε ανθρώπινο ον
ικανός για το έναυσμα και την αρχή.
Ο άνθρωπος που θα αποφασίσει να μετατρέψει τον εαυτό του σε διαμάντι,
να είναι προετοιμασμένος για δύσκολο δρόμο, με κακουχίες,
ο δρόμος της Αρετής είναι στενός στην αρχή, αλλά αυτό που θα βρει στο τέλος
δεν συγκρίνεται με τίποτα και αξίζει τον κόπο και ότι περάσει κανείς .
Δύο πράγματα θα χρειαστεί από την αρχή σχεδόν και οπωσδήποτε.
Δύο οδηγούς και βοηθούς:
Την παρουσία και την βοήθεια της Αθηνάς και του Ερμή.
Τι σημαίνει αυτό;
Σύνδεση με τον Ερμή είναι ο σωστός εσωτερικός διάλογος-μονόλογος με τον εαυτό μας.
Ο Ερμής είναι μεγάλος κλέφτης και μας κλέβει συνέχεια,
ο διπλός και διφορούμενος ρόλος του χρήζει ιδιαίτερης προσοχής
Μας περιγράφει τον κόσμο αλλά δεν μας τα λέει όλα,
και μας εγκλωβίζει στην υπεροψία και την μοναδικότητα των λόγων και της λογικής.
Υπάρχει και κάτι άλλο πίσω από αυτά.
Υπάρχει η Σιωπηλή Γνώση, πίσω από τις λέξεις και μερικές φορές
πίσω ακολουθώντας τα αντίθετα αχνάρια των λόγων.
Η σύνδεση με την Αθηνά είναι το μέτρον η φρόνηση, η σοφία,
η Αρετή που πρέπει να ακολουθεί προσεκτικά κάθε μας βήμα.
Αν δεν υπάρξει ουσιαστική επαφή με την Αθηνά,
δεν μπορεί να γίνει αυτό το ταξίδι και κανένας μετασχηματισμός.
Αν δεν τοποθετηθεί σωστά ο Ερμής και δεν μπει το μυαλό,
σε μια εσωτερική πειθαρχία, ο βοηθός του Πλούτωνα
θα μας οδηγήσει στα διαμερίσματα του και τους χώρους του σαν 'καμένους' σπόρους.
Όλη η διαδρομή είναι δύσκολη βέβαια αλλά σου δίνει μια ικανοποίηση
που δεν θα μπορέσεις να βρεις πουθενά αλλού ακόμα
και αν σου χαρίσουν τον κόσμο όλο.

Στο τέλος της διαδρομής ο άνθρωπος να πάρει
και να χειριστεί άψογα το Τόξο του Απόλλωνα
στα χέρια του, και να ευθυγραμμίσει τα 12 ενεργειακά κέντρα στο σώμα του.
Ο Απόλλωνας, το Φως, ο Ήλιος, η Καρδιά του Ανθρώπου,
ξέρει το μυστικό και το κλειδί το κρατά η Πηνελόπη,
η ψυχή του Ανθρώπου που πάντα Γνωρίζει.
Όταν η Βασίλισσα της Ιθάκης παραδώσει το Τόξο
οι Μνηστήρες είναι η τελική δοκιμασία.
Όλη η εργασία που έχει κάνει ο άνθρωπος με τον εαυτό του έρχεται στην επιφάνεια.
Σε κάθε σημείο της διαδρομής έχει αναδιατάξει και αναβαθμίσει
τα ενεργειακά κέντρα και έχει κατακτήσει όλες τις μορφές
της αντιληπτικότητας, με τον χειρισμό του σημείου της Αντίληψης ,
που βρίσκεται κοντά και λίγο πιο πίσω από την καρδιά.
Η ενέργεια ευθυγραμμίζεται ανεβαίνει και περνά από τα 12 σημεία,
φθάνοντας στο κεφάλι.
Ο άνθρωπος μετατρέπεται σε ένα λαμπερό διαμάντι
και γνωρίζει την αληθινή του φύση και ενώνεται με την ψυχή του.
Χειρίζεται το τόξο και δεν μπορεί να λαθέψει στο σημάδι γιατί βλέπει πολύ καθαρά.
Βλέπει με τα μάτια της ψυχής.
Ο Όμηρος, Γνώριζε πολύ καλά και με όλες τις λεπτομέρειες αυτό το μεγάλο,
μακροχρόνιο ταξίδι του ανθρώπου και αυτό περιγράφει στα έπη του.
Όταν ο Οδυσσέας φτάνει σε αυτό το στάδιο και έχει αναμορφώσει τον εαυτό του ριζικά,
έχει εξερευνήσει τον Γνωστό, το έχει κατανοήσει, το έχει καταγράψει,
το έχει περιγράψει και εισέρχεται στο 'Αγνωστο.
Έχει καταφέρει ότι είναι δυνατόν στο μέτρο του Άνθρώπου.

Από εκεί και μετά συνεχίζει ο Ηρακλής, που είναι στο μέτρο του Θεού και
μπορεί να ταξιδεύει στο Άγνωστο ελευθέρα.
Καθ'όλη την διάρκεια της διαδρομής υπάρχει πάντα, ο συνδεκτικός κρίκος
των δύο μεγάλων πρωταγωνιστών και είναι ο Τηλέμαχος.
Καθόσον εξελίσσεται το ταξίδι και ο άνθρωπος αποχωρίζεται τα ελαττώματα του,
μαζί με τις υπερβολές και ελλείψεις που συνεπάγονται αυτά, εξαγνίζεται .
Αυτή η εξαγνιστική διαδικασία, επιτρέπει την γέννηση του παιδιού μέσα του,
του νεαρού Τηλέμαχου.
Ο Τηλέμαχος αντιπροσωπεύει την καθαρότητα την παρθενικότητα, την αθωότητα,
το παιχνίδι την χαρά, το θαυμασμό για τον κόσμο , τον αυθορμητισμό,
την νεανικότητα, -όσο και να μεγαλώσει κανείς-,
την σπιρτάδα του πνεύματος, την φρεσκάδα.
Σε μια τόσο δύσκολη διαδρομή κανείς δεν επιβιώνει αν εξοντωθεί ο Τηλέμαχος.
Ο πρώτος στόχος των Μνηστήρων είναι να τον εξοντώσουν και το κατορθώνουν.
Έτσι έχουμε γερασμένους ανθρώπους πολύ νωρίς, έχουμε γέρους
των 15 χρόνων των 20 χρόνων κλπ, κουρασμένους, νωθρούς,
'μολυσμένους ' από την επιρροή των μεγάλων Μνηστήρων.
Αν χαθεί το παιδί δεν υπάρχει διέξοδος για τον άνθρωπο.
Γι'αυτό είναι πολύ σημαντικό τα παιδιά να προστατεύονται με όλους τους τρόπους
και να παραμένουν παιδιά μέχρι την ενηλικίωση τους.
Είναι απαραίτητο να προστατεύεται το εσωτερικό μας παιδί, να προφυλάσσεται
και η Πηνελόπη που το αναθρέφει γνωρίζει το μυστικό.
Τα παιδιά πρέπει να μεγαλώνουν με 'καθαρούς ' ανθρώπους,
Είναι ένα μαλακό κερί μέχρι να... μεγαλώσουν.
Ο καθένας που έρχεται σε επαφή μαζί τους αφήνει ένα αποτύπωμα.
Ας... είναι το σωστό αποτύπωμα και ας πλένουμε πολύ καλά τα χέρια
και τα πόδια μας πριν τα αγκαλιάσουμε με προσοχή και λεπτότητα.
Σε τελική ανάλυση και με απλά λόγια:
Ένα απλό στοιχείο , ο άνθρακας είναι τόσο έξυπνο που γίνεται
και μετασχηματίζεται σε διαμάντι.

Ο άνθρωπος μπορεί να είναι λιγότερο ...ευφυής;
Μπορεί?

Αλχημιστής Λεόν
21ος Αιών
ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΡΩΤΟΑΝΑΡΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΠΛΟΚ : ΟΙ ΠΟΛΕΜΗΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΑΙΟΝ..
 http://e-lions.blogspot.com

Προφίλ

dikaiopolis δικαιοπολις πελασγος

Το προφίλ μου

Να θεωρείς τον εαυτό σου άξιο για κάθε λόγο, για κάθε έργο που είναι σύμφωνο με την φύση σου.

Ημερολόγιο

Μάιος 2012
ΚΔΤΤΠΠΣ
  12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

Tags

Πολιτική ανέκδοτα αστεία βίντεο ιστορία Σκέψεις Γυναίκα Μουσική arkas Ελλάδα ερωτας ελληνικα Ζωή γλώσσα ποίηση πολιτεία βίντεο Χιούμορ αστρονομία ισραήλ θρησκεία αστρολογία ταύρος Κόσμος επιστήμη αμερικη ηπα σεξ σκορπιος Ιστορικά active member αθλητισμος ινδιανοι ρασσιάς εκλογές φιλοσοφία αντίσταση ελευθερία αισχύλος κράτος πανουσης αναρχία πλατων σωκρατης αριστοτελης clint eastwood πηνελοπη φλόγα αφροδιτη ψυχή διαμαντι Θάνατος πάγος φόβος αμαρτία διατροφή τουρκια κοινωνικά χρόνος γκαιτε paulo coelho πολεμιστης υγεία σινεμά κύπρος επίκτητος πλούταρχος μμε κακό αριστοφάνης γνώση τρομοκρατία αλήθειες συμπτώσεις ιθάκη ναπολέων σιδηρόπουλος παύλος πιστη εξουσία Αγάπη ανάγκη άρης ατλαντίδα Αθήνα ηράκλειτος εξεγερση ιπποκρατης εξελιξη συμπόσιο σκοπια ελλας πορφυριος βυζάντιο βιβλία βιβλος βιογραφίες φιλοσοφοι οδύσσεια γρίπη μάγια εβραίοι διογένης παΐσιος ηρακλησ καναδάς ρατσισμός θησεας ομηρος 300 αγωγή Τρέλα χριστιανισμός προσφυγες ήρωες καβάφης σπιρουλίνα σύμπαν ύμνοι γάζα λεωνίδας σατιρα ισλαμ παράδοση ολυμπιακός αξιοπρέπεια μαρκος neo τραγωδια εμβόλια δελφοί Παπανδρέου δημοκρατία ολυμπιακοί αγώνες ροκ δίας ελληνοφρένεια ανατολ φρανσ βύρωνας βουλή ημερολόγια ερμησ φανταστικό παλαιστίνιοι λιαντίνης απόλλων αρτεμης περσεφόνη καταναλωτες εθνικοι ελληνική μυθολογία κυνηγός διόνυσος κυβερνοχώρος δήμητρα στωικοι παρεξηγημενες λεξεις προμηθέας leonard cohen δαυλοσ αλχημιστης ομπάμα μορφεας θηλυκότητα συγχρονικότητα εικονικη πραγματικοτητα zeitgeist κουλογλου κρατικη τρομοκρατια μπλοκ γιουγκ μεγάλη ελλάδα βίλχελμ ράιχ κατα χριστιανων ποσειδων εθνικα πολεμηστες της λαιον εωσφορος ελλαδα σημερα υπατια τουτουντη ουρανια 11 σεπτεμβριου προμηθεια 2008 παπαθανασιου μυθωδια τελος εποχης φιλοσοφικα ρευματα ζευς χριστιανισμό ελεγχομενη τρελα καστανεντα περι ποιοτητας περι θαυματων μαρκησιος ντε σαντ γη-μητερα πλουτων διαυγεια σπηλαιο πλατωνα ιαχβε μαυρη μαφια κρατυλος friedrich nietzche σοπενχαιμερ ολιστικη θεωρεια ορθοδοξια αε αυτογωσια τιμαιος προκλος πεκ σκοτ πραγαμτικοτητα αυγη των μαγων gustave le bon ιωβ τουτουντζη ουρανια θεοκρατια ζαπατιστας τολτεκοι ονειρευτης αληθινοι ανθρωποι εντροπία karlheinz deschner συνομωσία προσωκρατικοί αναξίμανδρος χαινιδες παρμενίδης ερντογάν αλαίν ντε μπενουά αφοβια ματριξ ελληνες εθνικοι δανέζης μάνος νεα αριστερα δον χουάν εμπεδοκλης ύβρις καζανζτακης καραλης δημητρης σοσιλιστικη διεθνη κρατος δικαιου βακχες κέλσος εκλεκτικοί κρυφο σχολειο ηλιοδρομιον θεοδωσιος μποεμικη λεσχη μυστικες εταιριες εφιαλτικα σεναρια καραγκούνης αγαπανθος τρυφων ολυμπιος δεκεμβρης 08 μπακουνιν μιχ μεθυσμένα ξωτικά πανουτσος μεθοδιος ανθρακιτης ιερα εξετ ρ αποστολίδης μαυρο πρασινο Αταξινόμητα