Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ 21ο ΑΙΩΝΑ, ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΔΙΕΥΡΥΝΕΙ ΤΗΝ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ, ΜΕΤΕΧΟΝΤΑΣ ΕΝΕΡΓΑ ΣΤΟ ΚΟΣΜΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ.. ΣΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΩΔΕΣ ΑΥΤΟ ΤΑΞΙΔΙ. Η ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ. ΚΑΙ ΟΙ ΜΥΘΟΙ ΣΤΕΚΟΥΝ ΑΡΩΓΟΙ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ... ΑΣ ΕΧΟΥΜΕ ΥΠΟΨΙΝ ΜΑΣ, ΒΑΣΗ ΤΩΝ ΣΗΜΕΡΙΝΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ, ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΤΑΙ ΩΣ ΜΙΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΣΚΕΨΗ, ΚΑΙ ΟΧΙ ΩΣ ΜΙΑ ΚΑΛΟΚΟΥΡΔΙΣΜΕΝΗ ΜΗΧΑΝΗ ΜΕ ΠΡΟΚΑΘΟΡΙΣΜΕΝΗ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΚΙΝΗΣΗ....ΤΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΠΩΣ Ο ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟΣ ΟΧΙ ΜΟΝΑΧΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙ ΤΗΝ ΕΞΕΛΙΞΗ ΕΝΟΣ ΚΒΑΝΤΙΚΟΥ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟΥ, ΑΛΛΑ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ...
Τότε αναλογίζεσαι πόσο μακρύς και μοναχικός υπήρξε ο δρόμος της ζωής σου,
αποφεύγουν να μιλούν πολύ... για την ...;αγάπη.
Προτιμούν τις πράξεις και τα έργα αγάπης από τα λόγια της αγάπης.
Ο λόγος είναι ότι αυτά τα λόγια έχουν χρησιμοποιηθεί δημαγωγικά και έχουν γίνει αντικείμενο εκμετάλλευσης και αισχροκέρδειας.
Σε ένα κόσμο ταλαιπωρημένο, διψασμένο για αγάπη, πεινασμένο για λίγα ψίχουλα στοργής και συμπάθειας είναι εύκολο να πουλήσεις
αισθήματα και συναισθήματα προς ίδιο όφελος και να τα εξαργυρώσεις σε χρυσό.
Όμως οι πολεμιστές δεν θέλουν χρυσωμένα χάπια και δεν θέλουν
υπνωτιστικά λόγια, δεν θέλουν λόγια και μόνο λόγια ...; ψεύτικα και μεγάλα.
Οι πολεμιστές είναι πρακτικοί άνθρωποι, και εκτός από αθεράπευτα ρομαντικοί είναι άνθρωποι της δράσης, της απόδειξης και της εργασίας.
Αντέχουν την αλήθεια, όσο σκληρή και να είναι και μόνο έτσι μπορούν να πολεμήσουν .
Κοιτάζοντας την κατάματα και ατενίζοντας αδυσώπητα... αυτόν που λέει ψέματα.
Ιδίως αυτόν που άλλα λέει και... άλλα κάνει.
Αυτόν που, τα λόγια του απέχουν πολύ από τα έργα του.
Και φυσικά τον πρώτο που θα υποβάλουν σε εξονυχιστική εξέταση είναι,
Σε τι συνίσταται;
Πως έχει χρησιμοποιηθεί και πως χρησιμοποιείται και γιατί;
Η αγάπη δεν είναι αίσθημα αλλά πάντα είναι μια δράση, μια δραστηριότητα.
Πάρα πολλοί άνθρωποι που έχουν ένα αίσθημα αγάπης και που ενεργούν μάλιστα ανταποκρινόμενοι σε αυτό το αίσθημα, ενεργούν με όλους τους τρόπους μιας άστοργης και καταστροφικής συμπεριφοράς.
Από το άλλο μέρος, ένα άτομο που αγαπά αληθινά θα αναλάβει και θα επαναλάβει συχνά μια στοργική και εποικοδομητική δράση απέναντι σε ένα άτομο, συνειδητά.
Η αγάπη είναι ένα συναίσθημα που συνοδεύει την εμπειρία της κάθεξης.
Η κάθεξη είναι μια διαδικασία με την οποία ένα αντικείμενο γίνεται σημαντικό για μας.
Από την στιγμή που το αντικείμενο έγινε κατοχή μας, επενδύεται με την ενέργεια μας σαν να ήταν μέρος του εαυτού μας και αυτή η σχέση μεταξύ του εαυτού μας και του επενδυμένου αντικειμένου λέγεται κάθεξη.
Η λαθεμένη αντίληψη ότι η αγάπη είναι ένα αίσθημα είναι γιατί μπερδεύουμε την κάθεξη με την αγάπη.
Αυτή η σύγχυση είναι δικαιολογημένη, μιας και οι διαδικασίες είναι ομότυπες.
Όμως υπάρχουν και πολλές διαφορές.
Μπορούμε να κατέχουμε ένα οποιοδήποτε αντικείμενο άψυχο ή έμψυχο,
Ένα άτομο μπορεί να επενδύει την ενέργεια του, να κατέχει, στο χρηματιστήριο, σε ένα κόσμημα ή ακόμη και στο θεό σαν προέκταση της προβολής και μπορεί να αισθάνεται αγάπη για αυτά τα πράγματα και πλήρη εξάρτηση από αυτά.
Ακόμη μπορεί να κατέχει ένα άνθρωπο και να μη τον νοιάζει καθόλου η πνευματική ανάπτυξη αυτού του ανθρώπου.
Στην πραγματικότητα, το εξαρτώμενο άτομο, φοβάται την πνευματική ανάπτυξη του ατόμου , στον οποίο επένδυσε την ενέργεια του.
Η αληθινή αγάπη συνεπάγεται την συνέπεια και την άσκηση της ορθής κρίσης.
Η λέξη κλειδί γι αυτήν την διάκριση είναι η βούληση.
Η αγάπη ως η βούληση να προεκτείνεις τον εαυτό σου με σκοπό να καλλιεργήσεις την δική σου και του άλλου την πνευματική ανάπτυξη.
Η αληθινή αγάπη είναι βουλητική όχι συναισθηματική.
Το πρόσωπο που αγαπά, το κάνει, γιατί πήρε μια απόφαση να αγαπά..
Η κοινή τάση να συνδέεται η αγάπη με το αίσθημα της αγάπης, κάνει τους ανθρώπους να τρέφουν κάθε λογής αυταπάτες.
Είναι φανερό ότι υπάρχει κάποιο συμφεροντολογικό κίνητρο σε τούτη την τάση να συνδέεται η αγάπη με το αίσθημα της αγάπης.
Είναι εύκολο και καθόλου δυσάρεστο να βρίσκει ένας στοιχεία αγάπης στα αισθήματα του.
Μπορεί να είναι δύσκολο και οδυνηρό να ψάχνει κανείς για στοιχεία αγάπης στις πράξεις του.
Καθώς όμως η αληθινή αγάπη είναι μια πράξη βούλησης που συχνά υπερβαίνει τα εφήμερα αισθήματα αγάπης ή την κάθεξη, σωστό είναι να πούμε
Η αγάπη και η μη αγάπη, όπως και το καλό και το κακό, είναι αντικειμενικά και όχι υποκειμενικά φαινόμενα..
Υπάρχουν πράξεις που δεν είναι αγάπη και ο ορισμός της αγάπης δηλώνει προσπάθεια.
Όταν υπερβαίνουμε τον εαυτό μας και βαδίζουμε ένα ακόμη χιλιόμετρο, το κάνουμε σε αντίθεση προς την αντίθεση της οκνηρίας και την αντίσταση του φόβου.
Την υπέρβαση να βγούμε από τον φόβο την ονομάζουμε θάρρος..
Η αγάπη λοιπόν είναι μια μορφή εργασίας ή μια μορφή θάρρους.
Συγκεκριμένα είναι εργασία ή θάρρος που τείνουν προς την πνευματική καλλιέργεια του άλλου η της δικής μας.
Μπορούμε να εργαστούμε και να επιδείξουμε θάρρος προς άλλες κατευθύνσεις αλλά κάθε εργασία ή θάρρος δεν είναι αγάπη.
Εφ'όσον όμως απαιτεί την υπέρβαση του εαυτού μας και του 'εγώ' μας, η αγάπη είναι πάντοτε εργασία και θάρρους.
Η κύρια μορφή που παίρνει το έργο της αγάπης είναι η προσοχή.
Όταν αγαπάμε ένα άλλο άτομο του δίνουμε την προσοχή μας.
Προσέχουμε την ανάπτυξη αυτού του ατόμου.
Όταν αγαπάμε τον εαυτό μας προσέχουμε την δική μας ανάπτυξη.
Η πράξη της προσοχής απαιτεί να υποβληθούμε στην προσπάθεια σαν παραμερίσουμε τις έγνοιες μας και να μετακινήσουμε ενεργά την συνείδηση μας.
Η προσοχή είναι μια πράξη θέλησης εργασίας ενάντια στην αδράνεια του μυαλού μας.
Μα πάνω απ΄'όλα η αληθινή αγάπη είναι μια ουσιαστική πράξη αυτογνωσίας
Χωρίς αυτή την προϋπόθεση είναι ανύπαρκτη και ανειλικρινής.
Πως μπορείς να εμπιστευθείς τα αισθήματα αγάπης κάποιου,
Η Ευαγγελική ρήση: «αγάπησε τον πλησίον σου ως εαυτόν»
είναι ανεπαρκής και ημιτελής, παρόλο που έγινε σημαία
της χριστιανικής θεοσοφικής κοσμοθεώρησης.
Διότι, πώς να αγαπήσεις τον πλησίον αν είσαι πολύ μακριά από τον εαυτό σου και αν αξίξει και πρέπει να αγαπήσεις τον πλησίον, ΄έτσι, όταν έχεις κάνει... τόσο κακό στον εαυτό σου; Χωρίς την βαθιά γνωριμία με το εαυτό μας και τον έλεγχο του, χωρίς να υπάρχει ο Αμαξάς στην ¨Άμαξα δεν υπάρχει καμιά ελπίδα ούτε να βγούμε από τον Λαβύρινθο,ούτε να φθάσουμε στον προορισμό μας, αλλά ούτε να αγαπήσουμε κανένα ανθρώπο με τον τρόπο που θα ήθλελε και θα του ταίριαζε.
Χωρίς την βαθιά εξερεύνηση του εαυτό μας κάθε αγάπη μετατρέπεται σε τυραννία, όπως και να... πλασάρεται η ωραιοποιείται.
Οι Ευαγγελιστές φαίνεται ότι αγάπησαν τον θεό περισσότερο από τον άνθρωπο γι'αυτό και τον θυματοποίησαν παίζοντας το παιγνίδι του θύτη και του θύματος εναλλάξ.
Επένδυσαν στην ουράνια βασιλεία και μετέτρεψαν την γη σε...επίγεια κόλαση.
Προβαίνοντας σε πράξεις ανυπέρβλητου εγωκεντρισμού και εγωμανίας και με την εμμονή ότι αυτοί είναι οι εκλεκτοί, της εξ αποκαλύψεως αλήθειας αποφάσισαν φασιστικά να σώσουν τον κόσμο και να επιβάλουν τις δικές τους μεθόδους σωτηρίας των ανθρώπων.
Η ιστορία και ο χρόνος που έχει περάσει, απέδειξαν ότι αυτά τα λόγια της αγάπης,
Αυτό που αποδεικνύεται πια, περίτρανα, είναι ότι δυστυχώς οι κληρονόμοι και διάδοχοι του Ιησού, θέλησαν να τον βγάλουν από το περιθώριο και την αφάνεια μιας Ιουδαϊκής αίρεσης και να τον "αξιοποιήσουν" διαφορετικά και επικερδώς,
στοχεύοντας σε μια άγρια οικονομική αφαίμαξη και απομύζηση των λαών και των ανθρώπων.
Πράγμα που διαγράφεται πλέον καθαρά από τα τεράστια κεφάλαια και τις υλικές περιουσίες που διαχειρίζεται η εκκλησία υπηρετώντας ένα... άυλο θεό.
Στο παιγνίδι με την δύναμη νικήθηκαν γιατί ενέδωσαν σε αυτήν και θέλησαν να τον καταστήσουν παγκόσμια εξουσία, τυραννική και δογματική, περνώντας στην σκοτεινή πλευρά και παίζοντας βρώμικα πολιτικά παιγνίδια, συνθηκολογώντας με δικτάκτορες, δοσίλογους και κατακτητές.
Δημιούργησαν με αυτό τον τρόπο την σχιζοφρενική σαδομαζοχιστική προσωπικότητα του Χριστιανοπαθούς "τύπου".
Η Ελληνιστική φιλοσοφία είναι αρκετά συμπεριεκτική στο θέμα αυτό
και βαθιά ουσιαστική όταν μιλάει για την φιλότητα και τον νείκο.
Λαμβάνει υπ'όψιν της και την άλλη πλευρά και προστατεύει τον άνθρωπο με την γνώση και της άλλης πλευρά του, χωρίς να το τρομοκρατεί και να το κάνει δέσμιο του φόβου, υποδουλώνοντας τον.
Δεν υπάρχει μόνο η αγάπη , υπάρχει και η αντιπαλότητα,... η αντιπαράθεση.
Αν δεν διαγνωστεί εγκαίρως θα γίνει μίσος, πόλεμος, ρήξη.
Η θεά της αγάπης, η Αφροδίτη δεν είναι ποτέ μόνη της και χωρίς ένα δυνατό Άρη
αυτή η αγάπη θα γίνει κουραστική, γλυκανάλατη, ανούσια,
Αλλά και ο Άρης, χωρίς το άγγισμα της Αφροδίτης θα παραμείνει βάναυσος, γκροτέσκος και κτηνώδης.
Ο Γιουγκ τόνισε τον ρόλο της σκιάς που καταπιέζεται και παίρνει τα ηνία από τον σκοτεινό ΄χώρο του υποσυνείδητου, ζητώντας αναγνώριση.
Έχουμε όμως και την περίπτωση της Ουράνιας Αφροδίτης, αυτή που γεννήθηκε στον αφρό της θάλασσας από τα κομμένα γεννητικά όργανα του αυταρχικού εξουσιαστή Ουρανού.
Ο αφηρημένος πυρήνας αυτού του μύθου διδάσκει ότι η αγάπη η πραγματική, γεννιέται από την κατάργηση τη διεκδίκησης της εξουσίας και της κυριαρχίας στους άλλους.
Μερικοί, διάδοχοι και απόγονοι του Σηθ,
χρησιμοποίησαν την ομίχλη ενός θαλάσσιου Ποσειδώνα,
για να υπνωτίσουν τις μάζες και να τις χειριστούν και να τις εκμεταλλευτούν λαίμαργα και ξεδιάντροπα καταλαμβάνοντας καρέκλες Αντι-νοικής εξουσίας,,
στο σπίτι του Ανθρώπου και μετατρέποντας το "σε λεηλατημένο παλάτι".
Είναι καιρός να αποχωρήσουν και να αρχίσουν να προσέχουν πολύ
το συκώτι, που έχει εκφυλιστεί από το μεγάλο φαγοπότι , τις καταχρήσεις και ειδικά τον λαιμό τους, γιατί κανένα φυλαχτό δεν μπορεί να τους σώσει με τόσες Ύβρεις που έχουν διαπράξει.
Ο άνθρωπος δεν χρειάζεται νταβαντζήδες... μεσάζοντες για τον θεό.
Μπορεί να πιστεύει όπου θέλει αρκεί αυτό να τον βοηθάει να γίνεται καλύτερος άνθρωπος και να μη βλάπτει τον πλησίον του.
Και ούτε χρειάζεται πολυτελείς εκκλησιές και δομημένες ιεραρχίες εξουσίας για την συνδιαλλαγή.
Τον ακούει ο θεός και όταν κάθεται σε ένα βράχο και σε ένα δέντρο και σηκώνει τα χέρια του ψηλά και το κεφάλι του όρθιο, να του μιλήσει να τον δει και να τον αγκαλιάσει΄.
Οι πολεμιστές δεν μιλούν εύκολα για αισθήματα και για αγάπη, ούτε για... τον θεό.
Τηρούν τις απαραίτητες αποστάσεις αμοιβαίου σεβασμού και κατανόησης.
Στοχεύουν, στον αυτοσεβασμό, στην αυτογνωσία, στην αυτοπειθαρχία και στην συνέπεια των λόγων με τα έργα τους.
Μπορούν όμως να μιλήσουν τολμηρά και επαναστατικά για το άνθρωπο και τις δυνατότητες του και να φωτίσουν όλα τα πεδία της αντίληψης γιατί είναι μέσα στα πλαίσια των γνώσεων τους και των ορίων τους.
Τα συναισθήματα τους, τα δοκιμάζουν πολύ, τα περνούν από φωτιά και σίδερο, γιατί δεν θέλουν να είναι ψεύτικα επιπόλαια και ρηχά και θέλουν
να προέρχονται από την καρδιά τους για να είναι αληθινά
και να έχουν αποδείξει... την αντοχή και την εμπιστοσύνη.
Τα συναισθήματα στους πολεμιστές και η αγάπη διαρκούν για πάντα
και ισχύουν όπως και ο λόγος τους... άπαξ και δοθεί.
Λόγια αγάπης ή... Έργα Αγάπης?
αναζητητές του εαυτού μας,
είπε ο Νίτσε,
Πόσο άγνωστος και ξένος παραμένει ο άνθρωπος... για τον εαυτό του;
Πριν από 6000 περίπου χρόνια από τώρα,
ο άνθρωπος έχανε την πρωτογενή αθωότητα που είχε, την σύνδεση με την φύση, την επικοινωνία με τα ζώα, την άμεση πρόσβαση ...; στο '"γνωρίζω και νοιώθω".
Ο Μίνωας, άρχισε να κατασκευάζει το τρομερό οίκημα του Λαβύρινθου και έτσι ,
Άρχισε να μπαίνει στο Λαβύρινθο της Γνώσης και να εξερευνά τους ατέλειωτους διαδρόμους και τα δωμάτια του.
Ήθελε να «γνωρίσει» και αυτό είχε ένα κόστος και την απώλεια του ...; παραδείσου.
Ο Μίνωας, ο Μινώταυρος. ο Θησέας, η Αριάδνη και ο Δαίδαλος, που μπόρεσε να πετάξει, είναι από τους κύριους πρωταγωνιστές αυτής της ιστορίας,
και έχουν πολλά να μας διηγηθούν.
Τι είναι γνώση όμως;
Σε τι συνίσταται και σε τι χρησιμεύει;
Θα ήταν καλύτερα να μη είχαμε ξεκινήσει το ταξίδι αυτό
και να μη είχε γίνει;
Ποιος είναι ο Μίτος της Αριάδνης;
Ο Θησέας, τολμηρός εξερευνητής, θα αναλάβει αυτή την επικίνδυνη αποστολή.
Η Αριάδνη ψιθυρίζει κρυφά, στον Θησέα τις τρεις βασικές αρχές και τρεις κύριες οδηγίες για να μπορέσει να βγει ζωντανός, από τον φοβερό χώρο.
Παν μέτρον άριστον,για να έχεις δικλείδα ασφαλείας
Και να είσαι πάντα σε ένα μονοπάτι με καρδιά, για να επιβιώνεις με... ποιότητα ζωής.
Του σκιαγραφεί τα τρία μεγάλα πεδία της γνώσης
και πως θα τα χειριστεί.
Τον συμβουλεύει να προσέξει πολύ
αυτό που δεν μπορεί να γίνει γνωστό, μέσα στην ανθρώπινη επικράτεια και με την ανθρώπινη μορφή
και που είναι η Τρίτη προσοχή.
Είναι το απερίγραπτο το αδιανόητο, λαμπερό και ταυτόχρονα τρομακτικό στην απεραντοσύνη του.
Να λαμβάνει σοβαρά υπ'οψιν του
το Άγνωστο, που είναι η σιωπηλή υπερβατική γνώση, η έμπνευση , η τέχνη, η θρησκεία, η μαγεία, η αριστερή πλευρά, η Δεύτερη προσοχή, η θηλυκότητα.
Κρυμμένο από τον άνθρωπο αλλά μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων του και γίνεται γνωστό κάποια δεδομένη στιγμή.
Να ασχοληθεί πολύ προσεχτικά με
το Γνωστό και ότι περιλαμβάνει η λογική, η δεξιά πλευρά, η επιστήμη, η Πρώτη προσοχή,
Και του συνιστά να θέτει πάντα το ερώτημα:
Ποια είναι η αξία αυτού που μαθαίνουμε
Και σε ποιο χώρο ανήκει, από πού προέρχεται
Να ξεχωρίζει τα πεδία της γνώσης και την πρόσβαση σε αυτά.
νιώθει κανείς αδράνεια, ηττοπάθεια, κατάθλιψη, ματαιότητα.
Οι πολεμιστές, όσο διατηρούν την ανθρώπινη μορφή, το αποφεύγουν, έχουν ρίξει φευγαλέες ματιές και είδαν ότι απορροφά την ζωτική τους δύναμη.
Προκαλεί τρομερή κατάθλιψη, γιατί δεν βρίσκεται στα πλαίσια μέσα των δυνατοτήτων του ανθρώπου.
Ο διαχωρισμός είναι υψίστης σημασίας, για τους εξερευνητές της γνώσης.
Μπροστά στο ¨Άγνωστο, γίνεται κανείς δραστήριος, ενεργητικός, δυναμικός, νοιώθει ενδιαφέρον.
Οι πολεμιστές το θεωρούν πρόκληση και το δέχονται με χαρά.
Η ενασχόληση με αυτό το πεδίο χωρίς ένα γερό φυσικό ΄σώμα και σκληρή αυτοπειθαρχία, δημιουργεί τις μεγάλες ψευδασθήσεις και τις φυγές από την κλασική πραγματικότητα.
Το Γνωστό πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπ'οψιν, γιατί είναι ότι έχει κατακτήσει ο άνθρωπος, μέχρι την δεδομένη στιγμή. Οι άνθρωποι που ασχολούνται με το Γνωστό, είναι οι γνωστοί τύποι ορθολογιστές, υλιστές, κυνηγοί , επιστημονικοί.. τεχνοκράτες.
Η επίμονη χρήση όμως του γνωστού δημιουργεί εμμονές , και αρρωστημένα κολλήματα και περιορίζει τους ορίζοντες της σκέψης κα της φαντασίας, σε στενά πλαίσια και πεπατημένα.
Φτιάχνει και τους μικρούς τυράννους που κάνουν μανιακή χρήση και κατάχρηση του Γνωστού.
Ανάλογα με τις επιλογές τους
στην θέα και στην πρόκληση ενός Λαβύρινθου,
οι άνθρωποι είναι εύκολα αναγνωρίσιμοι.
Μερικοί, αρκετοί, δεν θα τολμήσουν να εισέλθουν ποτέ.
Για αυτούς θα είναι ένα παραμύθι και θα ίσως να αγνοήσουν την ύπαρξη του.
Καλά παιδιά, πρωτόγονα, ακατέργαστα, φυσικοί τύποι, απλοϊκοί.
Κάποιοι άλλοι τον κοιτάζουν, και έχουν μείνει με το καημό της μόρφωσης και το ...; δέος.
Κάποιοι θα τολμήσουν απερίσκεπτα και υπερτιμώντας τις δυνάμεις τους, να τον διερευνήσουν.
Χωρίς τον Μίτο όμως, δεν θα μπορέσουν να βγουν.
Θα μείνουν σε κάποιο δωματιάκι ή σε ένα διάδρομο ή θα συναντήσουν το Μινώταυρο και θα καταβροχθιστούν.
Οι καταβροχθισμένοι είναι συνήθως διανοούμενοι, κουρασμένοι, μπλαζέ τύποι, υπερόπτες, πλαδαροί, άκεφοι, μπουκωμένοι πανεπιστημιακού τύπου κυρίως, περισπούδαστοι.
Αυτοί που έχουν εγκλωβιστεί, είναι χαρακτηριστικοί τύποι που έχουν παγιδευτεί σε ένα δωμάτιο, ειδικοί σε κάτι , εμπειρογνώμονες, αυθεντίες, απόλυτοι, μονοκόμματοι, μονόχνωτοι
και επαναλαμβανόμενα βαρετοί, λέγοντας τα ίδια και τα ίδια και κάνοντας τα ίδια και τα ίδια.
Και είναι κάποιοι, που έχουν βγει κι όλας σώοι και ζωντανοί, όπως ο γιος του Αιγέα,
Είναι λοιπόν απαραίτητη η Αριάδνη και ένα σημείο αναφοράς και σύνδεσης όλων των δωματίων και των διαδρόμων.
Μα πάνω απ' όλα είναι απαραίτητος ο έρωτας για την γνώση, και το μονοπάτι του πολεμιστή.
Μόνο ο Θησέας βγαίνει ζωντανός και αναδύεται σώος, αλλά ο άνθρωπος έχει ακόμη μακριά πορεία για να ολοκληρώσει το ταξίδι της γνώσης και να φωτίσει όλους τους διαδρόμους και τα δωμάτια.
Παρ'ολο τον μεγάλο του κατόρθωμα, ο Θησέας, θα παραμείνει ημιτελής ήρωας, γιατί η περιπέτεια του ανθρώπου δεν τελειώνει εδώ.
Την συνέχεια την περιγράφει ο Όμηρος... στην Οδύσσεια, που είναι και άλλη οκτάβα
Ο Ο-δυ-σσέας, όχι μόνο είναι κυρίαρχος του Λαβύρινθου, αλλά, τον βλέπει αφ 'υψηλού, πανοραμικά, γιατί βρίσκεται στο κέντρο της λογικής πάντα και του... Γνωστού.
Έχει όλα τα κλειδιά από τα δωμάτια και έχει και τα... Φτερά.
Ο δύσκολος ρόλος του Οδυσσέα βρίσκεται, στο να μπορέσει να συνδέσει το Γνωστό με το Άγνωστο και αυτό κάνει στους 12 μεγάλους σταθμούς της πορείας του, φτιάχνοντας την γέφυρα με την αριστερή πλευρά που βρίσκεται η Πηνελόπη και δένοντας την με γερά σχοινιά που του δίνει η Καλυψώ.
Ο πολυμήχανος, βασιλιάς της Ιθάκης, ενώνει την λογική με την σιωπηλή γνώση και ολοκληρώνει τον Άνθρωπο.
Χαρτογραφεί το Άγνωστο και το κάνει... γνωστό,
δημιουργώντας το Υπεράνθρωπο Τέλειο Όν.
Αυτό είναι και το ταξίδι του Οδυσσέα και η επιστροφή
στην Ιθάκη, γυρίζοντας από την κόλαση με τα τρόπαια της γνώσης, που είναι η κατανόηση και στοχεύοντας στην ολοκλήρωση του εαυτού, με οδηγό την αυτογνωσία
Δύο γυναικείες προσωπικότητες κρατούν τα νήματα των ιστοριών.
Η Πηνελόπη, ξετυλίγει ένα μπερδεμένο κουβάρι- πηνίο
και η Αριάδνη έχει τον Μίτο.
Από εκεί και μετά τον ρόλο αναλαμβάνει ο Ηρακλής, ο οποίος έχει την δυνατότητα να αντιμετωπίσει και αυτό που δεν μπορεί να γίνει γνωστό στην Τρίτη προσοχή, γιατί είναι ημίθεος και δεν δεσμεύεται από την ανθρώπινη μορφή και είναι στο μέτρο του θεού.
Είναι το αξεπέραστο προτρεπτικό ρητό των Δελφών.
Γνώθι σαυτόν και η έννοια της αυτογνωσίας.
Χωρίς τον στόχο της αυτογνωσίας και την κατάκτηση της, κάθε γνώση γίνεται ένα Μινώταυρος για τον άνθρωπο, ένα "φυλακισμένο" δωμάτιο και ένας αδιέξοδος Λαβύρινθος.
Χωρίς την έννοια της αυτογνωσίας και της προσωπικής αλλαγής, της ευθύνης και μεταμόρφωσης του εαυτού, όλα τα κινήματα, οι ιδεολογίες, οι θρησκευτικές συνταγές 'λύτρωσης' και οι επαναστάσεις, είναι καταδικασμένα να εκφυλίζονται και να μετατρέπονται σε τυραννίες ...;
Γνώση... γνώση ή αυτογνωσία,
Γνώση της.. γνώσης?
Λαβυρινθιολόγος της Λάιον
21 ος Αιών

δικαιοπολις πελασγος