Που αρχίζει και που σταματά η ευθύνη ενός θρησκευτικού ή πολιτικού ηγέτη ή ακόμη και ενός θεού για την συμπεριφορά και τις πράξεις των οπαδών του και των πιστών του; Ποιο είναι το μερίδιο ευθύνης του; Ευσταθεί το άλλοθι: Άλλο τι είπε ο θεός άλλο τι κάνανε οι άνθρωποι, επειδή.... ήταν ελεύθεροι να το κάνουν; Σε αυτόν τον κόσμο μάλλον ισχύει ο νόμος της αλληλεπίδρασης, η ποιότητα και συμπεριφορά των οπαδών κάποιου εκφράζει σε ένα μεγάλο ποσοστό και την ποιότητα, το επίπεδο του ειδώλου, γιατί «όμοιος ομοίω αεί πελάζει» Οι άγνωστες δυνάμεις του υποσυνείδητου καθορίζουν το είδος του θεού που πιστεύουμε, τα πρότυπα μας, τους αρχηγούς που εκλέγουμε και μαρτυράνε πολλά για την ποιότητα και των δύο πλευρών. Έτσι δεν είναι μόνο δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι αλλά δείξε και το θεό σου , το πρότυπο σου και θα ξέρω πολλά για σένα, επειδή οι επιλογές γίνονται εσωτερικά και τις περισσότερες φορές ασυνείδητα. Ο ηγέτης, το είδωλο, που εμπνέει το όραμα μια ιδέας και ενός κινήματος, βάζει την σφραγίδα μαζί με την γραμμή και τηνγραμμή που χαράσσει. Και σίγουρα ένας θεός που σχεδιάζει προωθεί και ευλογεί μια θρησκευτική δικτατορία παύει να είναι ουδέτερος, δίκαιος και "άμοιρος ευθυνών"

« ποιος θα μας προστατευσει απο αυτους? | Ο ΤΡΟΠΟΣ ΠΟΥ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ »

Της εξουσίας τα σκολειά σού τά 'πανε παιδεία...

sτίχοι - Μουσική - Πρώτη εκτέλεση: Χρήστος Κωνσταντίνου ~

Της εξουσίας τα σκολειά
σού τά 'πανε παιδεία
και των εμπόρων τα σκαλιά
σού τά 'παν εκκλησία

Μα λέξη δε σού είπανε
και σκόπιμα σού κρύψανε
το ζεϊμπέκικο του νου που φέρνει ελευθερία
γιατί το ξέρουνε καλά κρυμμένη είν' η ουσία

Οι μεν σού τάζουνε στη γη
οι άλλοι στα ουράνια
και της ελπίδας τίμημα
περίσσια περηφάνια

Κι οι μάγκες εκ του ασφαλούς έχουνε πονηρέψει
γιατί δε γύρισε κανείς ρέστα να τούς γυρέψει

Μες στο μυαλό σου όποιος μπει σε κάνει ό,τι θέλει
κι αντί για ζεϊμπέκικο χορεύεις τσιφτετέλι
σαν την αρκούδα με τριχιά στου κόσμου το παζάρι
και γίνεται η αλήθεια σου λιμαρισμένο ζάρι

Και το κελί που σ' έριξαν, σαν τη θηλιά στενεύει
το βολεμένο σου μυαλό άλλο κελί γυρεύει
Γυρεύει μεγαλύτερο, γεμάτο με καλούδια
κι εμένα απ' έξω σαν τρελό λεύτερα να σού τραγουδώ
της φυλακής τραγούδια
της φυλακής που σ' έριξαν
γεμάτη με καλούδια

Στα λεύτερα τα βήματα χαίρεται ο θεός
χορεύει ένας άνθρωπος, απλά αληθινός
Άκου λοιπόν το μυστικό, κι αγάπα την ουσία
να δεις πως τούτος ο χορός είναι αυτογνωσία
κι άντε να δούμε ύστερα πώς θά 'χουν εξουσία

PANOPTIS

Καλησπερα ΔΙΚΑΙΟΠΟΛΙ ! Ορεστης

Το σχόλιο σας

Έχετε λογαριασμό στο Pathfinder;

Δέν επιτρέπεται η χρήση HTML tags για τα σχόλια αυτού του blog